Near's Puzzle

Άντε γαμήσου που μου θες και τίτλο.

2011-12-16T22:48:00.001+02:00

-"Και που λες, πρώτη μέρα στην Ιατρική μου λέει ο καθηγητής της Ανατομίας ότι οι φοιτητές της Ιατρικής χρειάζονται περισσότερο μια φοιτήτρια Ιατρικής παρά έναν ιατρικό σκελετό... Πως με επηρέασε αυτή η συμβουλή? Πρώτον, δεν πήρα ποτέ ιατρικό σκελετό, οπότε δυσκολεύτηκα να περάσω οστεολογία και δεύτερον, κυνηγούσα για ένα χρόνο μια φοιτήτρια Ιατρικής από το έτος μου που μου άρεσε. Κοκκινομάλλα. Γιώτα την λέγαν. Μ'αρέσουν πολύ οι κοκκινομάλλες, δεν ξέρω γιατί... Κυνηγούσα που λέει ο λόγος δηλαδή. Δεν της είπα και ποτέ ότι την γουστάρω. Βασικά...δεν της μίλησα και ποτέ. Τα είχε με έναν μυστήριο τυπά, μεγαλύτερο έτος, ένα κωλόπαιδο με μηχανή. Και πάντα ένιωθα ότι ήταν άδικο, γιατί εγώ ήμουν καλό παιδί και την αγαπούσα..."
-"Συγνώμη που σας διακόπτω, αλλά γιατί στον πούτσο με νοιάζει εμένα αυτό;"
-"Άκου να σου πω, σε πληρώνω που σε πληρώνω, δε μπορώ να σου λέω τον πόνο μου; Τι αγένεια είναι αυτή;"
-"Γιατρέ, εγώ σας πληρώνω για να με ακούσετε..."
-"Εεεεε...έχεις δίκαιο, Γιώργο...Πάντα μπερδευόμουν με αυτό...Συγνώμη κιόλας, αλλά δε την αντέχω την αδικία. Πες ρε Γιώργη, δε μου φέρθηκε μαλακισμένα;"
-"Τι να πω, γιατρέ... Είμαι σίγουρος ότι είστε εξαίρετο παιδί και δεν της αξίζατε..."

Ο γιατρός δάκρυσε με αυτά τα λόγια του Γιώργου. Ο γοητευτικός και λαμπρός νεαρός (που τυχαίνει να είναι συνονόματος, αλλά επ'ουδενί δε βασίζεται στον γοητευτικό και λαμπρό γράφοντα) είχε εξαιρετικό λέγειν!

-"Πραγματικά,νιώθω καλύτερα ήδη! Είσαι καλός, Γιώργο...Πες μου λίγα ακόμα..."
-"Εεεεε...όλες οι γυναίκες είναι πουτάνες!"
-"Όλες εκτός από..."
-"Εεεε...εκτός από τη μάνα σας και την αδερφή σας!"
-"Έτσι μπράβο ρε Γιώργη! Πες τα αγόρι μου! Έχεις σκεφτεί να γίνεις ψυχολόγος;"
-"Λίγο αργά για αυτό, η αλήθεια είναι."
-"Το΄χεις πάντως, νιώθω πολύ καλά σου λεω..."
-"Ευχαριστώ, αλλά να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε μπας και νιώσω και εγώ καλά;"

Ο γιατρός έβηξε ελαφρά. Ίσως επειδή ήθελε να μπεί στο θέμα, ίσως επειδή διέκρινε ένα σεξουαλικό υπονοούμενο στην τελευταία πρόταση του Γιώργου. Δε θα μάθουμε ποτέ.

-"Λοιπόν, ήρθες στο νοσοκομείο το πρωί, έτσι;"
-"Το πρωί ήρθα, το μεσημέρι μπήκα..."
-"Ας μην είμεθα πλεονέκτες, Γιώργο, το σημαντικό είναι ότι μπήκες! Άλλοι πεθαίνουν πριν μπούν!"
-"Και αυτό το λέτε για καλο;"
-"Αχεμ...και για πες, τι έχεις?
-"Ξύπνησα με έναν πόνο στην κοιλιά κάπου στις 4 τα ξημερώματα..."
-"Εγώ ξυπνάω με ένα ξυπνητήρι σε σχήμα αγελάδας. Μου το πήρε ο κολλητός μου για τα γενέθλια μου, είναι πολύ γαμάτο!"
-"Γιατρέ!"
-"Τι; Είναι όντως γαμάτο! Τέλος πάντων...εσύ τι νομίζεις ότι φταίει;"
-"Ήλπιζα ότι θα μου το πείτε εσείς αυτό..."
-"Χμμ...χμμ...γιατί;"
-"Γιατί είστε γιατρός!"
-"Σωστή σκέψη! Φυσιολογική λειτουργία εγκεφάλου, check."
Ο γιατρός έβαλε τικ σε ένα clipboard που κρατούσε στα χέρια του. Ο Γιώργος, καθισμένος στο κρεβάτι του νοσοκομείου, τον κοιτούσε με ένα βλέμμα κατά το ήμισυ βαριεστημένο και κατά το ήμισυ σαστισμένο.
-"Λοιπόν...", συνέχισε ο γιατρός, "...θέλω να μου πείς τι έφαγες χτές."
-"Ήμουν σε κάτι φίλους και παραγγείλαμε από ένα γυράδικο που είχε προσφορά."
-"Χμμμ...τι είδους προσφορά;"
-"10 πιτόγυρα και 1,5 λίτρο coca-cola με 10 ευρώ."
-"Διάολε, είναι καλή προσφορά! Αποκλείεται να φταίει αυτό..."
-"..."
-"Από ποιό μαγαζί πήρες; Έχεις πρόχειρο τηλέφωνο; Ρωτάω από ιατρικό ενδιαφέρον πάντα."

Κάπου εκεί ο Γιώργος αποφάσισε ότι ήθελε να αλλάξει γιατρό και σκέφτηκε ένα σατανικό σχέδιο. Του έδωσε το τηλέφωνο αρχικά γιατί αν έφταιγε αυτό, ήθελε ο γιατρός να πάθει ότι και αυτός και στη συνέχεια απλά τον άφησε να συνεχίσει τις ερωτήσεις...

-"Εξέταση αίματος έκανες;"
-"Όχι, φοβάμαι τις βελόνες."
-"Καταλαβαίνω, είναι τρομακτικές οι βελόνες... Έχει και η νοσοκόμα λίγο Parkinson, μεταξύ μας, δε σε παρεξηγώ."
-"Γιατρέ, στέκομαι εδώ.", είπε η νοσοκόμα από δίπλα.
-"Ωωωω καλημέρα κυρία Αφροξυλάνθη, δε σας πρόσεξα! Τι όμορφη μέρα έξω! Και εσείς γοητευτική όπως πάντα!"
-"Άντε και γαμήσου!"
Η νοσοκόμα απομακρύνθηκε φουριόζα.
-"Ουυυ, κάποιος έχει περίοδο σήμερα! Anyway...καρδιογράφημα έκανες;"
-"Όχι μωρέ, ποιός να σκουπίζει τώρα την κρέμα από το στήθος;"
-"Ναί, ναί, είναι κουραστικό όντως... λερώνει και την μπλούζα... Μήπως έκανες ακτινογραφία;"
-"Τζάμπα ακτινοβολία θα τρώμε ρε γιατρέ;"
-"Σωστά, σωστά...τι να πω...η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά... Θα περιμένεις να φωνάξω τον προϊστάμενο μου να σε δεί."
-"Θα περιμένω...χειμώνας θα ντυθώ."
-"Χα! Όλοι οι γιατροί λατρεύουν μια καλή αναφορά σε τραγούδι των C:Real! Μείνε εκεί!"
-"Γιατρέ, για να φύγω από εδώ πρέπει να πάρω εξιτήριο."
-"Ασ'τα να πάνε... γαμημένη γραφειοκρατία... Κουράγιο, Γιώργη, επιστρέφω σε λίγο!"
-"Είσαι μεγάλος μαλάκας...", είπε ο Γιώργος ψιθυριστά.
-"Είπες κάτι;"
-"Λέω, είσαι κάθε μου σκέψη, κάθε ανάσα φωτιά."
-"Αχ...σταμάτα, σάτυρε!"

Ο γιατρός επέστρεψε λίγη ώρα μετά με έναν μεγαλύτερο γιατρό με μουστάκι και γυαλιά. Κρατούσε στα χέρια του μια σακούλα από τυροπιτάδικο.

-"Τι έγινε, νεαρέ; Πες μου γρήγορα, γιατί έχω φοβερή δουλειά και με έφερε επειγόντως ο βοηθός μου."
-"Αυτό που κρατάτε είναι τυρόπιτα;"
-"Όχι..."
-"Βλέπω στη σακούλα που γράφει τυροπιτάδικο."
-"Βλέπει πράγματα... διάολε, είναι πιο σοβαρά από ότι νόμιζα! Μπάμπη, βγάλε το check από τη σωστή εγκεφαλική λειτουργία..."
-"Γιατρέ, μπορείτε απλά να με εξετάσετε; Πονάει η κοιλιά μου, λέμε!"
-"Άκου να σου πω νεαρέ, εδώ είναι δημόσιο νοσοκομείο. Δεν έχουμε υποχρέωση να εξετάζουμε κανέναν!"
-"Μα έχετε..."
-"Δεύτερη ψευδαίσθηση σε δυο λεπτά. Μάλλον βράζει από πυρετό... Μπάμπη, θερμόμετρο!"
-"Το πρώτο λέγεται παραίσθηση."
-"Είναι και εξυπνάκιας! Το θερμόμετρο στον κώλο, Μπάμπη!"
-"Γιατρέ, απλά εξετάστε με! Σας παρακαλώ!"
-"Άντε,άντε, κάνε α..."

Ο Γιώργος άνοιξε διάπλατα το στόμα του και ο προϊστάμενος κοίταξε μέσα με ένα από αυτά τα ξυλάκια του ΟΡΛ.

-"Λοιπόν, έχεις μεγάλες αμυγδαλές! Πρέπει να τις αφαιρέσεις! Αμυγδαλίτιδα είναι, εξηγεί και τον πυρετό!"
-"Ποιόν πυρετό;"
-"Αυτόν που θα σου μετρήσω μόλις σου βάλω το θερμόμετρο στον κώλο."
-"Διακρίνω μια επιθετικότητα και δε μ'αρέσει, πρώτον, και δεύτερον, τι σχέση έχουν οι αμυγδαλές με τον πόνο στην κοιλιά;"
-"Τα πάντα είναι σχετικά, όπως είπε και ο φίλος μας ο Αϊνστάην..."
-"ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΤΟ ΕΝΝΟΟΥΣΕ ΕΤΣΙ!"
-"Ασε ρε βλάχε που θα μας πεις και πως το εννοούσε ο Αϊνστάην!"
-"Μα...μα...μα..."
-"Μαρσουπιλαμί! Έχεις και παράπονο...Μετά την εγχείρηση, σου δίνουν να φας παγωτό!"
-"Μα σας φαίνεται λογικό αυτό ιατρικά;"
-"Ναί, μου φαίνεται. Ίσως φταίει το ότι έμαθα ιατρική βλέποντας επεισόδια House."
-"AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA."
-"Έλα, μη φωνασκείς! Βγάζεις αμυγδαλές, τρως παγωτό, είσαι καλά! Άντε σε αφήνω τώρα, γιατί έχουμε και άλλες δουλειές. Αυτή η τυρόπιτα δε θα φαγωθεί μόνη της!"

Και ο γιατρός έφυγε αφήνοντας τον Γιώργο μόνο του να χτυπιέται ουρλιάζοντας. Οι γιατροί εξήγησαν την υπερβολική του συμπεριφορά με βάση το μεγαλό πυρετό που του προκάλεσε η αμυγδαλίτιδα. Την επόμενη μέρα, ο Γιώργος έβγαλε τις αμυγδαλές του, έφαγε ωραίο παγωτό και τον άφησαν να φύγει. Δεν ξαναέφαγε από εκείνο το γυράδικο και από τότε η κοιλιά του δεν τον ενόχλησε. Δε μπορούμε να πούμε το ίδιο για τον dr.Μπάμπη που παρήγγειλε από εκεί την επόμενη μέρα. Όπως και να το κάνουμε, 10 πιτόγυρα και 1,5 λίτρο coca-cola με 10 ευρώ ήταν γαμάτη προσφορά.

THE END.

The death of reason. [part 7(77)]

2010-06-17T14:59:00.002+03:00

Ο κύριος Belvedere βυθιζόταν βαθιά στην γκρίζα θάλασσα...ξαφνικά ένα έντονο φώς τον περιτριγύρισε...Άνοιξε τα μάτια του και πετάχτηκε απότομα προς τα πάνω, ιδρωμένος, λες και μόλις είχε δει έναν εφιάλτη. Δε βρισκόταν πια μέσα στη θάλασσα, αλλά σε ένα κρεβάτι, σε ένα άδειο δωμάτιο με ολόλευκους τοίχους. Του έμοιαζε γνώριμο, αλλά είχε κάτι διαφορετικό...Σηκώθηκε από το κρεβάτι και πήγε προς την πόρτα στην άκρη του δωματίου. Την άνοιξε και βγήκε σε έναν πανομοιότυπο διάδρομο με λευκούς τοίχους.
-"Κάποιος βλέπει πάρα πολύ Matrix.",σκέφτηκε από μέσα του και προχώρησε προς μια κατεύθυνση του διαδρόμου. Ο διάδρομος ήταν άδειος εντελώς. Υπήρχαν πολλές πόρτες με αριθμούς γύρω του. Προσπάθησε να ανοίξει κάποια, αλλά ήταν όλες κλειδωμένες. Από μια πόρτα βγήκε ξαφνικά ένας τύπος με ολόλευκα ρούχα και φτερά στην πλάτη του.
Ο Belvedere τον σταμάτησε.
-"Συγνώμη...που βρίσκομαι?"
-"Μα στον Παράδεισο φυσικά...χαχα! Τι αστεία ερώτηση!".
-"Δηλαδή είσαι άγγελος?"
-"Όχι, πωλητής φαλάφελ! Για τι σου φαίνομαι?"
-"Συγνώμη, είμαι καινούργιος εδώ. Ψάχνω να βρώ το Θεό."
-"Δεν είσαι ο μόνος! Κανείς δε τον βρίσκει και ξενερώνουν στο τέλος!Χαχαχα! Θες να έρθεις μέσα για χαρτιά? Είμαι με τον Μιχαήλ Άγγελο και τον Άγγελο Σικελιανό. Χαχαχαχα, τα λέω πολύ πετυχημένα. Μπράβο μου!"
-"Ναι, ναι, όντως...αλλά βιάζομαι λίγο και το χιούμορ σου δε βοηθάει. Που μπορώ να βρω το Θεό?"
-"Μέσα σου φυσικά! Ο Θεός είναι μέσα σε όλους μας. Χαχαχαχα!", είπε ο άγγελος και αφού είδε το εκνευρισμένο βλέμμα του κυρίου B, συνέχισε "Καλά, καλά...ο Θεός είναι στη τελευταία πόρτα του διαδρόμου, ευθεία μπροστά, έχει μια πινακίδα που γράφει 777 απ'έξω. Δε το χάνεις."
Ο κύριος Belvedere προχώρησε στο διάδρομο, ανάμεσα σε πανομοιότυπες λευκές πόρτες με αριθμούς, μέχρι που βρήκε την πόρτα 777 ακριβώς μπροστά του. Χτύπησε και την άνοιξε χωρίς να περιμένει απάντηση...
Βρέθηκε σε ένα σκονισμένο γραφείο. Στην καρέκλα καθόταν ένας γέρος άντρας με μεγάλη άσπρη γενειάδα και μακριά άσπρα μαλλιά, που έπαιζε πασιέντζα στον υπολογιστή του. Τον τοίχο στόλιζαν διάφορες φωτογραφίες με τον Χριστό, την Παναγία και διάφορους αγίους. Οικογένεια και οικογενειακούς φίλους δηλαδή. Λίγο πιο πέρα, σε ένα χρυσό κλουβί βρισκόταν ένα περιστέρι.
-"Α...κύριε Belvedere...καλώς ήρθατε! Σας περίμενα! Καθίστε!", είπε ο Θεός καθώς έκλεινε την πασιέντζα και γυρνούσε προς το μέρος του κ.B.
-"Είσαι ο Θεός!!!"
-"Ευχαριστώ! Και εσύ είσαι πολύ cool!"
-"Eεεε...είναι ένας μαύρος και ένας Εβραίος και παλεύουν σε ένα φούρνο. Ποιός θα νικήσει?"
-"Το ξέρω...ο Εβραίος επειδή παίζει εντός έδρας."
-"Γαμώτο...", σκέφτηκε ο κύριος B. και κάθισε απογοητευμένος. Κοίταξε το περιστέρι κάμποση ώρα, μην έχοντας κάτι να πει.
-"Α...το Άγιο Πνεύμα! Πες γειά στον κύριο Belvedere!", είπε στο περιστέρι ο Θεός.
-"Γούτ γούτ!", είπε το Άγιο Πνεύμα και κούνησε τα φτερά του για λίγη ώρα.
Ο κύριος Β. δεν ένιωθε πολύ καλά. Οτι είχε εναπομείνει από τα πιστεύω του είχε μόλις εξαφανιστεί...
-"Δε το πιστεύω...", ψέλλισε με όση δύναμη του είχε απομείνει.
-"Το ξέρω οτι είναι δύσκολο να αποδεχτείς ότι όλα αυτά που βλέπεις είναι πραγματικότητα...Όμως πλέον έχεις δει αδιάσειστες αποδείξεις! Το παραδέχεσαι οτι ο Θεός υπάρχει και έκανες λάθος?"
-"Ναι...το παραδέχομαι.", είπε με μισή καρδιά ο Belvedere.
-"XA!!!! ΔΕ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ! ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟ ΤΕΛΙΚΑ!", είπε ενθουσιασμένος ο Θεός.
-"Ε?"
Ο Θεός έβγαλε την ψεύτικη γενειάδα και τα μαλλιά του και φάνηκε ένας γέρος άντρας με φαλάκρα και παχουλά μάγουλα. Έβγαλε ένα ζευγάρι γυαλιά από ένα συρτάρι στο γραφείο και τα φόρεσε. Ο κύριος Belvedere δεν πίστευε στα μάτια του!
-"ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ! ΕΙΣΑΙ Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ!"
-"Ακριβώς! Το ήξερα οτι θα τα καταφέρω να σε κάνω να απαρνηθείς τα πιστεύω σου! Χαχαχαχαχα, θα πάρω τόσα λεφτά από τους γιατρούς που βάλαμε στοίχημα!"
-"Τι...τι...τι εννοείς?"
-"Όλα αυτά ήταν ένα σχέδιο...έβαλα μια νοσοκόμα να σου βάλει προσωρινή αναισθησία και μέχρι να ξυπνήσεις έβαλα όλους τους γιατρούς να φορέσουν λευκά ρούχα και φτερά και κλείδωσα όλα τα δωμάτια των ασθενών. Πήρα αυτή την περούκα και την ψεύτικη γενειάδα και ένα περιστέρι μέσα σε ένα χρυσό κλουβί και έστησα όλες αυτές τις εικόνες στον τοίχο, για να προσποιηθώ το Θεό! Ξέρεις...στους γιατρούς αρέσει να παίζουν το Θεό. Από εκεί το εμπνεύστηκα! Και εσύ το πίστεψες! Χωρίς καμία αμφιβολία απαρνήθηκες τα πιστεύω σου!"
-"Μα...μα...μα...γιατί το έκανες αυτό?"
-"Ξέρεις πόσο μου έσπαγες τα νεύρα με τα εξυπνακίστικα σου σχόλια και τις αμπελοφιλοσοφίες σου? Νομίζεις οτι τα ξέρεις όλα! Ξέρεις πόσοι γιατροί μου παραιτήθηκαν για να ξεκινήσουν πνευματικές αναζητήσεις από αυτά που τους είπες?"
-"Καλά έκαναν! Πάντα το έλεγα εγώ ότι η θρησκεία είναι ένα μάτσο μαλακίες και τώρα κατάφερες να το αποδείξεις περίτρανα!", είπε με σιγουριά ο Belvedere.
-"Άσε τα σάπια, Belvedere. Πριν από λίγο απέδειξες ότι ούτε και εσύ πιστεύεις αυτά που λες! Χαχαχαχαχαχα, είμαι ιδιοφυία!"
-"Παρανοϊκός είσαι! Σκέψου πόσα λεφτά μόλις έχασες για ένα παράλογο, γελοίο σχέδιο που τι σκοπό είχε? Να πείσει έναν άρρωστο γέρο να μην είναι άθεος! Γιατί σκατά να κάτσεις να το κάνεις όλο αυτό?"
Ο διευθυντής το σκέφτηκε λίγη ώρα...
-"Όντως...μαλακία ήταν. Δε πειράζει, είχε πλάκα!"
Ο Belvedere τον κοίταξε εντελώς δύσπιστα.
-"Εεεεε...τι με κοιτάς έτσι? Γύρνα στο δωμάτιο σου!"
-"Οκ...αλλά πριν φύγω θέλω να σε ρωτήσω? Όλο αυτό με το Λόρδο Σατανά και την Κόλαση πως κατάφερες να το κάνεις?"
-"Ποιό Λόρδο Σατανά? Ποιά κόλαση?"
Ο κύριος Belvedere γούρλωσε τα μάτια του και λίγα δευτερόλεπτα μετά σωριάστηκε στο πάτωμα. Ακούστηκε ο πραγματικός επιθανάτιος ρόγχος του και όλα σκοτείνιασαν...

Μια γνώριμη φωνή ακούστηκε να του λέει:
-"Δεν άργησες τελικά! Μπράβο! Έλα, λέμε ανέκδοτα..."

THE END

The death of reason. [part 6]

2010-06-17T02:07:00.003+03:00

O βαρκάρης ήταν ο κλασικός τύπος βαρκάρη που βλέπουμε σε αγαπημένες σειρές, όπως το Castlevania και το Hercules : The Legendary Journeys (!!!!). Ένας ψηλός σκελετός, με μαυρό μανδύα και κουκούλα, που κρατούσε ένα κουπί. Ο κύριος Belvedere θυμήθηκε παραδόξως την Πουλχερία, μια γιαγιά από τα ΚΑΠΗ. Όχι επειδή έμοιαζε με το βαρκάρη, απλά τη θυμόταν συχνά γιατί είχε αστείο όνομα.
-"Θέλω να πάω να συναντήσω το Θεό.", είπε στον βαρκάρη και ξάπλωσε στη βάρκα.
-"Και εγώ θέλω να γίνω ιατρικός σκελετός! Μαζεύω λεφτά για τις σπουδές μου κάνοντας αυτή εδώ τη δουλειά! Είναι καλό να έχεις όνειρα πιστεύω."
Ο κύριος Belvedere δε το βρήκε αστείο, ούτε ενδιαφέρον οπότε και δεν απάντησε τίποτα.
Ο βαρκάρης κοίταξε το νόμισμα των 2 ευρώ που είχε ρίξει πρίν ο κύριος Β στη θάλασσα, το οποίο μυστηριωδώς βρισκόταν στο χέρι του. Το γύρισε από την άλλη πλευρά!
-"Α το πρώτο 2ευρο του Βατικανού με την φάτσα του πάπα Ιωάννη Παύλου του ΙΙ! Κάνω συλλογή ξέρεις...αυτά με πρόσωπα τύπων που έχουμε εδώ είναι τα αγαπημένα μου! Τους τα δείχνω και γελάμε μαζί!"
Ο B. συνέχισε να μην απαντάει, κάτι που εξόργισε τον βαρκάρη.
-"Φιλαράκι, δεν είμαι ο ταξιτζής σου, ούτε ο προσωπικός σου σωφέρ. Πιάσε κουβέντα μαζί μου, μην είσαι αντικοινωνικός..."
Καμία απάντηση.
-"Πάντα αυτή η ιστορία...όλοι με αγνοούνε. Τι ρατσισμός είναι αυτός? Και τι στερεοτυπική εμφάνιση του Χάρου! Ουυυυ...μεγάλος σκελετός με μαύρα ρούχα! Τι πρωτότυπο! Δε θα μπορούσε ο συγγραφέας να με κάνει να μοιάζω περισσότερο με τον Daniel Craig?"
-"Αμάν πια με τον Daniel Craig! TI ΚΟΛΛΗΜΑ ΕΧΕΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΜΕ ΤΟΝ DANIEL CRAIG???", του απάντησε εξοργισμένος ο κύριος Belvedere.
-"Mα είναι ο καλύτερος Bond όλων των εποχών!"
-"Εγώ είμαι ο καλύτερος Bond όλων των εποχών!", ακούστηκε μια σκωτσέζικη προφορά στο βάθος.
-"ΣΚΑΣΜΟΣ, SEAN CONNERY", απάντησε ο βαρκάρης και συνέχισε να κάνει κουπί.
-"Ο Sean Connery βρίσκεται στην κόλαση?", αναρωτήθηκε ο κύριος B.
-"Ναι, ο Θεός είχε εκνευριστεί με τις συνεχείς επαναλήψεις του "Λάνσελοτ,ο πρώτος ιππότης" και αποφάσισε να τον τιμωρήσει. Περιμένουμε και τον Richard Gere από στιγμή σε στιγμή...Είδες? Δεν σου κάνει και πολύ κακό να μιλάς στον καημένο το βαρκάρη..."
-"Φίλε, χωρίς παρεξήγηση, είσαι ένας σκελετός που μιλάει και δε νιώθω άνετα μαζί σου..."
-"Ω Θεέ μου...είμαι ένας σκελετός που μιλάει! Πόσο γαμάτο? Δε το είχα συνειδητοποιήσει ποτέ μου! Μπορώ να κάνω σοβαρή καριέρα! Ποιός την γαμάει την ιατρική? Πωπώ...μπράβο, φίλε, είσαι καλός σύμβουλος καριέρας! Το έχεις σκεφτεί να ασχοληθείς επαγγελματικά?"
-"Ε...είμαι νεκρός..."
-"Α...σωστά. Μαλακία. Δε πειράζει, τώρα που θα πας να βρείς το Θεό, μπορεί να σου κάνει καμιά χάρη...Έχω ακούσει οτι γουστάρει πολύ τα ρατσιστικά ανέκδοτα. Δοκίμασε να του πεις κανένα καλό μπας και σε αναστήσει. Αυτό έκανε και ο γιός του."
Ο κύριος B. σκέφτηκε μερικά φοβερά ρατσιστικά ανέκδοτα που του είχε πει η Πουλχερία...Χά! Πουλχερία! Δε παλιώνει ποτέ! Δε σκόπευε βέβαια να ζητήσει καμία χάρη από τον μισητό εχθρό του, αλλά και πάλι δε του άρεσε και τόσο το μέρος.
-"Φίλε, θέλουμε λίγη ώρα ακόμα...Ψήνεσαι να δούμε τα Τσακισμένα Λουλούδια με τον Bill Murray?", του πρότεινε ο Χάρος.
Στη σκέψη και μόνο της ταινίας, ο Belvedere έπεσε σε βαθύ ύπνο. Ο Χάρος τον σήκωσε και τον έριξε μέσα στη θάλασσα.
-"Πάντα πιάνει...", σκέφτηκε από μέσα του. Γύρισε τη βάρκα και συνέχισε το κουπί. Μια μεγάλη καριέρα στη showbiz τον περίμενε...

The death of reason. [part 5]

2010-06-17T01:41:00.001+03:00

O κύριος Belvedere προχωρούσε για πολλή ώρα ακόμη και είχε κουραστεί από τα συνεχόμενα update του blog, οπότε αποφάσισε να ξαποστάσει για λίγο και να πάρει μερικές ανάσες. Τότε πρόσεξε ότι μπροστά του βρισκόταν η θάλασσα! Ο θεός να την κάνει δηλαδή...στην πραγματικότητα ήταν ένα γκρί υγρό που ήταν σχεδόν, αλλά όχι εντελώς διαφορετικό από το νερό και γύρω του υπήρχε μια απόκοσμη(αγαπημένη μου λέξη) ομίχλη για πρόσθετο spooky effect. Ο κύριος Belvedere είχε δει πολύ χειρότερα πράγματα στα ΚΑΠΗ που πήγαινε τα απογεύματα για τάβλι, αλλά κυρίως για να κοροϊδέψει τους θρήσκους παππούδες που σύχναζαν εκεί πέρα, και η παράξενη θάλασσα δε τον πολυτρόμαζε. Κοίταξε γύρω και είδε ένα είδος προβλήτας φτιαγμένης από παλιό ξύλο και κάπου σε ένα σημείο μια πινακίδα που έγραφε "Τσιμπούκια κάνουμε, βαρκούλες αρμενίζουνε...".
-"Πινακίδα με έξυπνο αστειάκι σου λέει μετά...", είπε απογοητευμένος ο Belvedere, συνειδητοποιώντας ότι ο Λόρδος Σατανάς είχε ιδιαίτερη αίσθηση του humor. Ή όριζε ιδιαίτερα την έννοια του humor.
Δίπλα στην πινακίδα αυτή βρισκόταν ξαπλωμένος ένας κοντόχοντρος παππούλης με στολή ναύτη, καπέλο ψαρά και μουστάκι πυροσβέστη. Ο Belvedere τον πλησίασε αργά και σταθερά και τον ρώτησε:
-"Συγνώμη για την ενόχληση...η πινακίδα εδώ λέει είναι πραγματική?"
-"Βεβαίως! Ενδιαφέρεστε για το πρώτο ή το δεύτερο σκέλος?", είπε ενθουσιασμένος ο παππούς.
-"Εεεεε...το δεύτερο σκέλος."
-"Διάολε, πάντα το δεύτερο σκέλος! ...Ακούστηκε δυνατά αυτό?"
-"...αρκετά."
-"Συγνώμη...μήπως σας ενοχλεί το μουστάκι? Γιατί μπορώ και να το ξυρίσω!", συνέχισε ο παππούς.
-"Όχι...δε με ενοχλεί το μουστάκι!"
-"Ούτε εμένα...πιστεύω οτι πάει με τα μάτια μου και προσδίδει ανδρισμό!"
-"Τι κρίμα που προσπαθείς με κάθε άλλο τρόπο να το αντισταθμίσεις!"
-"Ε?"
-"Λέω, τι πρέπει να κάνω για να έρθει μια βάρκα?"
-"Πολύ απλό...ρίχνεις μέσα στη θάλασσα 2 ευρώ και λίγο μετά εμφανίζεται η βάρκα και σε πηγαίνει στον προορισμό σου."
-"Ευτυχώς που δεν ξόδεψα τα τελευταία μου 2 ευρώ στο Ριζοσπάστη δηλαδή!", παρατήρησε ανακουφισμένος ο κ.Belvedere.
-"Τώρα όμως δε θα έχεις τι να διαβάσεις πάνω στη βάρκα! Και θα βαρεθείς...ο βαρκάρης είναι λίγο παράξενο άτομο."
Ο κύριος Belvedere είχε γνωρίσει πιο παράξενα άτομα στα ΚΑΠΗ που πήγαινε τα απογεύματα για τάβλι, αλλά κυρίως για να κοροϊδέψει τους θρήσκους παππούδες που σύχναζαν εκεί πέρα, και έριξε άφοβα τα δυό του ευρώ στην γκρίζα θάλασσα. Λίγο μετά η βάρκα εμφανίστηκε μπροστά στα μάτια του. Προσπάθησε εκείνη την ώρα να σκεφτεί κάτι αστείο για να κλείσει το κεφάλαιο, μα δεν τα κατάφερε και απλά ανέβηκε σιωπηλός στη βάρκα...

The death of reason. [part 4]

2010-06-17T01:04:00.002+03:00

Ο κύριος Belvedere προχωρούσε σε έναν έρημο δρόμο, στον οποίο για κάποιο ανεξήγητο λόγο απαγορευόταν η περιγραφή σκηνικών, οπότε ως νομοταγής πολίτης θα αποφύγω να τον περιγράψω. Ο ήχος του μπαστουνιού του που σερνόταν στο έδαφος ήταν ο μόνος ήχος που ακουγόταν για αρκετή ώρα. Μέχρι που μια φωνή αντήχησε στα αυτιά του...
-"ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ! ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ!"
Ένας σοφιστικέ τύπος/παιδί του λαού, με μπλούζα CCCP και σώβρακο Iron Maiden, μακριά μαύρα μαλλιά πιασμένα κοτσίδα, καστανά μάτια και ξύλινη γλώσσα πλησίασε τον Belvedere κρατώντας στα χέρια του πολλά φύλλα του τελευταίου Ριζοσπάστη.
-"Σύντροφε, πόσο χαίρομαι που σε βλέπω!", του είπε ο ΚΝίτης ενθουσιασμένος.
-"Τι κάνεις εσύ εδώ?", ρώτησε δύσπιστα ο κ.Belvedere.
-"Μα ανυποχώρητο, ταξικό αγώνα φυσικά! Τι άλλο?"
-"Δε μπορούμε να γλιτώσουμε από τους ΚΝίτες ούτε στην κόλαση ε?"
-"Τι προβοκατόρικες δηλώσεις είναι αυτές, σύντροφε? Μήπως δε καταλαβαίνεις το ταξικό σου συμφέρον?"
-"Μήπως δε καταλαβαίνεις την ουσία της πραγματικότητας?", απάντησε εκνευρισμένος ο κ.Belvedere.
-"Θέλω να αγοράσεις ένα Ριζοσπάστη, σύντροφε...Γράφει μέσα για το πρόσφατο "εργατικό ατύχημα"(κούνησε τα δάχτυλα του υποδηλώνοντας τη μεταφορική χρήση) στην Πλατεία Β, όπου πέθανε, δήθεν σε ατύχημα, ο σύντροφος γυμνασμένος τύπος. Στην πραγματικότητα, ο Λόρδος Σατανάς τον σκότωσε γιατί σήμερα ετοιμαζόταν να απεργήσει και να έρθει με το ΠΑΜΕ!"
-"Ε...η Τυποεκδοτική δεν απεργεί σήμερα? Πως έβγαλε κιόλας την είδηση?"
-"Μη προσπαθείς να αποπροσανατολίσεις το κίνημα σύντροφε! Σημασία έχει ότι ο Σατανάς ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ! Τα έλεγε το ΚΚΕ, κανείς δε το άκουγε! Είναι δηλαδή οπορτουνιστής και σοσιαλδημοκράτης με φιλολαϊκή προβιά, που στηρίζει τις ξεπουλημένες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και ρίχνει νερό στο μύλο των πλουτοκρατών! Και ο βερμπαλισμός του φαίνεται εδώ, που δολοφόνησε ένα γνήσιο παιδί της εργατικής τάξης!",του είπε με μάτια φλογισμένα με πάθος ο ΚΝίτης.
-"Δε κατάλαβα ούτε τα μισά από αυτά που είπες...Πάντως αυτό τον τύπο καλά έκανε και τον σκότωσε, άκουγε ενοχλητική μουσική και πολύ δυνατά μάλιστα! Αν μπορούσα, θα τον σκότωνα και εγώ!"
-"Δε θέλω να πιστέψω ότι είσαι και εσύ τσιράκι των ιμπεριαλιστών, σύντροφε! Μη μου πείς ότι σκοπεύεις να πας και σε πορεία της ΓΣΕΕ?"
-"Πάω να συναντήσω το Θεό βασικά. Ψάχνω κάτι βάρκες..."
-"Συνέχισε όλο ευθεία, σύντροφε! Είσαι στο σωστό δρόμο! Όχι στο δρόμο του συμβιβασμού, ούτε στο Δρόμο της ΚΟΕ, ούτε στον Ευρωμονόδρομο! Σε καλώ να εγκαταλείψεις μάλιστα τις αστικές βάρκες και να πας στο Θεό με το ΠΑΜΕ, τη μόνη ταξική,εργατική βάρκα με σαφή αντιμονοπωλιακό,αντιιμπεριαλιστικό χαρακτήρα...Σύντροφε?"
Ο κύριος Belvedere είχε απομακρυνθεί εδώ και ώρα. Ο ΚΝίτης απογοητευμένος συνέχισε να φωνάζει. Τον είχαν στείλει για εφημεριδοπώληση σε πολύ γαμημένο σημείο...

The death of reason. [part 3]

2010-06-17T00:35:00.001+03:00

Ο γυμνασμένος τύπος συνέχιζε να ακούει Nelly δυνατά στο παγκάκι και τραγουδούσε με μια φωνή που ήταν σχεδόν, αλλά όχι εντελώς, διαφορετική με αυτή του μέσου gangsta rapper.
-"I said it must be ya ass,cause it aint yo face,i need a tip drill,i need a tip drill"
Ο Λόρδος Σατανάς κοιτούσε το κενό αφηρημένος...
-"Λες ο Belvedere να βρεί το δρόμο?", αναρωτήθηκε.
-"Λες ο τυπάς με το ποδήλατο να καταλάβει οτι μάταια προσπαθεί να αυτοκτονήσει, καθώς είναι ήδη νεκρός?", απάντησε ο τύπος στο παγκάκι.
Το γεγονός αυτό παραξένεψε το Λόρδο. Δεν είχε ξανακούσει τη φωνή του τύπου απέναντι του και κάτι τον ενόχλησε.
-"Φίλε, γιατί βρίσκεσαι εδώ?", τον ρώτησε.
-"Είμαι Γαρδικιώτης."
-"Α...έτσι εξηγούνται πολλά! Ειδικά αυτό το ειρωνικό σχόλιο που πέταξες για τον έρημο ανώμαλο παιδεραστή με το ποδήλατο που προσπαθεί να αυτοκτονήσει.", παρατήρησε ενοχλημένος ο Λόρδος Σατανάς και συνέχισε. "Μόλις συνειδητοποίησα οτι δε μ'αρέσει το στυλάκι σου...Μου φαίνεσαι σαν τύπος που υπό άλλες συνθήκες θα με κορόιδευε."
-"Γιατί υπό άλλες συνθήκες? Έχεις δει πρόσφατα τη φάτσα σου? Λόρδος Σατανάς σου λένε, περιμένεις να δεις τίποτα σοβαρό και σου βγαίνει αυτός...αν δε μοιάζει ο Σατανάς με τον Daniel Craig, τι να τον κάνεις? Τα είπα εγώ στο συγγραφέα, αλλά δε με άκουγε. Όλο metal ακούει, I died, then I lived και τέτοιες μαλακίες."
Με μια κίνηση των δαχτύλων, ο απίστευτα ενοχλημένος Λόρδος έβαλε φωτιά στον γυμνασμένο τύπο...οι κραυγές του αντήχησαν στην Πλατεία Β.
-"ΑΑΑΑΑΑΑΑΑ....ΕΙΧΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΓΙΑ ΔΕΙΠΝΟ ΜΕ ΤΟΝ GERARD BUTLER!!!!!". Και μετά κατά κάποιο τρόπο πέθανε. Αν και ήταν ήδη νεκρός. Δε θέλω ερωτήσεις. Γούσταρα και το έγραψα.
Ο Λόρδος Σατανάς γύρισε σε έναν τύπο με καστανά μαλλιά λίγο πιο πέρα και του είπε -"Ε εσύ! Από εδώ και μπρός είσαι ο αντικαταστάτης του γυμνασμένου τύπου! Ξέρεις κανα καλό τρόπο να βασανίζεις αμαρτωλούς?"
-"Όχι...αλλά ξέρω μερικές γαμάτες σκηνές από τους ΑΜΑΝ και ένα ανέκδοτο με έναν σατανιστή και μια παρθένα!"
Ο Λόρδος Σατανάς χαμογέλασε σαρδόνια (πάντα ήθελα να χρησιμοποιήσω κάπως αυτή τη λέξη!). Η αιωνιότητα του θα αποκτούσε επιτέλους ξανά ενδιαφέρον...

The death of reason. [part 2]

2010-03-11T20:37:00.001+02:00

Ήταν βράδυ ή τουλάχιστον κάτι που είχε χαρακτηριστικά βραδιού στην παιδική χαρά που ξύπνησε ο κύριος Belvedere. To ελαφρώς εύσωμο παιδί που στεκόταν μπροστά του και τον κοιτούσε επίμονα, λικνιζόταν ταυτόχρονα με ομολογουμένως μεγαλή δυσκολία πάνω στο ξύλινο του αλογάκι. Ο κύριος B. έριξε μια γρήγορη ματιά στον τριγύρω χώρο και είδε διάφορα αγόρια να κάνουν κούνια και τραμπάλα και έναν συγκεκριμένο να προσπαθεί να κάνει ποδήλατο. Περιμένατε κάποια πιο αστεία περιγραφή του χώρου, αλλά σας απογοητεύω σκόπιμα.
"Ποιοί είναι όλοι αυτοί?", ρώτησε στο παιδί πάνω στο αλογάκι.
"Φίλοι μου. Ή και κομπάρσοι που αγόρασα για να το κάνουν το σκηνικό να φαίνεται πιο ρεαλιστικό. Δε θυμάμαι πια. Είχε τόση πλάκα το αλογάκι που έχω ξεχάσει όλα τα άλλα."
"Και τι ακριβώς είναι εδώ?", ξαναρώτησε ο γέρος.
"Ε...εμείς το φωνάζουμε Πλατεία Β. Κάποιοι άλλοι κακόγουστοι προτιμούν το...Κόλαση."
"Ε Α ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ!"
"Δύσκολο...Λόρδος Σατανάς. Χάρηκα για την γνωριμία. Μπορείς να με φωνάζεις Τζεμπεντάια...Ή και όχι. Όπως γουστάρεις βασικά, στην τύχη μου ήρθε το όνομα."
Ο κύριος Belvedere δε μπόρεσε να αρθρώσει λέξη. Σιωπή...
"Είσαι χοντρός.(Το ντ με δέλτα)", είπε μετά από πολλή προσπάθεια.
"ΕΙΝΑΙ Ο ΘΥΡΟΕΙΔΗΣ ΜΟΥ!!! Αχεμ...Και εσύ είσαι νεκρός! ΧΑ!", απάντησε ο Σατανάς παίρνοντας ένα ύφος γελαστού Κορεάτη που ίσως να τρόμαζε και τον Dolph Lundgren ακόμα.
Ο Belvedere ξανακοίταξε γύρω του αμήχανα. Σε ένα παγκάκι, ένα αγόρι άκουγε ενοχλητική ραπ μουσική. Σκέφτηκε να το χτυπήσει με το μπαστούνι του, αλλά πρόσεξε πως ήταν αρκετά γυμνασμένο και παράτησε τη σκέψη. Το πρώτο που του ήρθε να πει ήταν:
"Κόλαση, λοιπόν..."
"Και σκέψου οτι δεν έχουν έρθει ακόμα τα κορίτσια...Τότε αποκτά το πραγματικό της νόημα η λέξη."
"Και περιμένεις να το πιστέψω αυτό?"
"Όχι, περιμένω...να ξεγυμνωθείς και να χορέψουμε μακαρένα!"
"...και που είναι οι φούρνοι?"
"Στο Νταχάου! ΧΑ! Είμαι σε φόρμα σήμερα!"
"Είμαι άθεος ξέρεις...μου φαίνεται λίγο δύσκολο να το χωνέψω όλο αυτό."
"Και εγω άθεος είμαι...ο Θεός είναι μεγάλος μαλάκας. Πλέον προσποιούμαι πως δεν υπάρχει. Όποτε τον βλέπω στο δρόμο του πετάω σαίτες! Φοβερό? Κόλλα το, δικέ μου!"
Ο κύριος Μπελβεντέρε χτύπησε με δύναμη τον λόρδο Σατανά στο κεφάλι με το μπαστούνι του και του φώναξε:
"Σταμάτα τις ανοησίες! Φοβάμαι εδω πέρα, μπορείς να ωριμάσεις για λίγο και να μου εξηγήσεις τι είναι όλο αυτό?"
"Εγώ είμαι ανώριμος? Εσύ χτυπάς ανθρώπους στο κεφάλι με μπαστούνια! Είναι Κόλαση εδώ, είμαι ο γαμημένος Λόρδος Σατανάς, έχω ένα γαμάτο κουνιστό αλογάκι, γαμάτους φίλους που κάνουν επιτυχημένη καριέρα σαν κομπάρσοι, τι άλλο να θέλω? Α...να μην ξεχάσω, έχω και τον τύπο που ακούει Nelly δυνατά στο παγκάκι για να βασανίζει τους αμαρτωλούς."
"Πραγματικά δεν έχω λόγια...", είπε σαστισμένος ο γέρος.
Ταυτόχρονα, ένας μεσήλικας με καράφλα και γυαλιά κατέβηκε από το ποδήλατο του και πλησίασε τους δυο άντρες.
"Παιδιά, να ρωτήσω κάτι?"
"Βεβαίως..."
"...γαμάτε?"
"Όχι." απάντησαν ομόφωνα και οι δυο και ο άντρας έφυγε με το ποδήλατο του φανερώς απογοητευμένος. Ο Belvedere κοίταξε ξανά τον Σατανά.
"Μπορώ να δω κάπως το Θεό?"
"Αμέ. Αν και δεν καταλαβαίνω γιατί...σου αρέσει να μιλάς με μαλάκες?"
"Όχι, αλλά ο συγγραφέας με βάζει επίτηδες να το κάνω για να βγάζει αστεία."
"Χμμμ...μην ανησυχείς, θα φροντίσω αυτός ο συγγραφέας να ακούσει Nelly μέχρι τελικής πτώσης κάποια στιγμή! Όλα γιατί σε συμπάθησα, κωλόγερε!"
"Καλή φάση. Προς τα που πάω?"
"Πίσω σου ακριβώς υπάρχει ένα δρομάκι. Πάρε το όλο ευθεία και θα βρείς κάτι βαρκούλες που σε πάνε κατευθείαν στο Θεό. Είναι χαρακτηριστικό σημείο, έχει μια πινακίδα με έξυπνο αστειάκι."
"Ευχαριστώ, την κάνω..."
"Πρόσεξε μην αργήσεις, αν δε γυρίσεις θα έρθω με το αλογάκι μου να σε κυνηγήσω και να σε φέρω εδώ...και δε το θες αυτό..."
"Το αλογάκι σου είναι...κολλημένο στο έδαφος."
"Έτσι νομίζεις!!!! ΧΑ!...βασικά δίκαιο έχεις. Τέλος πάντων, μην αργήσεις."
"ΟΚ, τα λέμε, Λόρδε."
Και μετά από πολλούς διαλόγους και ελάχιστη περιγραφή σκηνικών ο κύριος B ξεκίνησε το ταξίδι του για να συναντήσει το άτομο που δεν περίμενε οτι θα συναντούσε ποτέ του. Κάπου πιο δίπλα ένας μεσήλικας με φαλάκρα και γυαλιά έβαζε τέλος στη ζωή του προσπαθώντας να αλλάξει εν κινήσει τα λάστιχα του ποδηλάτου του.

(to be continued...)

The death of reason.

2010-01-13T18:46:00.003+02:00

O κύριος Belvedere ήταν άθεος. Σύμφωνα με πολλά λεξικά (δε μπορώ να πω με σιγουρία για όλα) άθεος είναι αυτός που δεν πιστεύει στον/σε κάποιον Θεό...
Για τον κύριο Belvedere είχε μια άλλη σημασία. Άθεος ήταν όποιος σε αυτό τον κόσμο σκεφτόταν λογικά. Όποιος ήταν έξυπνος. Οι άθεοι κατείχαν την απόλυτη αλήθεια. Ο κύριος Belvedere σκεφτόταν λογικά, κατείχε την απόλυτη αλήθεια, ήταν έξυπνος. Αυτή η σκέψη πάντα τον ευχαριστούσε. Από μικρός ακόμα,έχοντας κατασταλάξει στην άποψη του αυτή, γελούσε από μέσα του με την καρδιά του στο μάθημα των Θρησκευτικών με τις ανόητες ερωτήσεις των συμμαθητών του. Πώς μπορούσαν να πιστεύουν αυτά τα παραμυθάκια? Για τη δόση φαντασίας του προτιμούσε πάντα τα καρτούν στην τηλεόραση, που σε αντίθεση με τη θρησκεία δεν έπαιρναν τον εαυτό τους τόσο σοβαρά.
Καθώς μεγάλωνε, έβρισκε όλο και περισσότερες ευκαιρίες να καμαρώσει για την ιδεολογία του. Όταν είχε βάλει για πρώτη φορά στο Religious Views του στο facebook "Atheist", χαμογελούσε ηλίθια για 5 λεπτά. Είχε την πρώτη του στύση διαβάζοντας την Περι Θεού Αυταπάτη του Richard Dawkins. Διάβαζε όλο και περισσότερα βιβλία που αποδείκνυαν πόσο δίκαιο είχε. Αυτή η ιστορία δεν είναι μια από αυτές που θα τον ευχαριστούσαν...

Ο κύριος Belvedere είχε πια γεράσει. Δεν είχε και πολλά παράπονα, η ζωή του ήταν γεμάτη περιπέτειες, ταξίδια, καταχρήσεις, γενικά μια ζωή που θα έκανε μια ωραία ιστορία για τα εγγόνια του. Δυστυχώς, δεν είχε εγγόνια για να την διηγηθεί. Το να κάνει οικογένεια δεν ήταν ποτέ στα άμεσα σχέδια του. Πάντα έλεγε ότι αφού στο τέλος πεθαίνεις μόνος, άμα ζήσεις και μόνος δε θα σου φανεί και τόσο άσχημο στο τέλος. Έφτασε εκείνη η μέρα που αρρώστησε άσχημα και το μετάνιωσε πολύ για εκείνο το ευφυολόγημα που παρουσίαζε στους άλλους ως τρόπο ζωής. Ο γιατρός του είπε ότι δε του μέναν παρά ελάχιστες μέρες ζωής. Και τι θα μπορούσε να κάνει τώρα που συνειδητοποιούσε αργά-αργά οτι η ζωή του θα λάμβανε σύντομα τέλος? Οικογένεια δεν είχε να μοιραστεί όσες στιγμές του είχαν απομείνει...Οι περισσότεροι στην ηλικία του στρεφόντουσαν στη θρησκεία, την μόνη λύση για την καταπολέμηση της μεταθανάτιας ανυπαρξίας. Ο κύριος Belvedere ήταν περήφανος άνθρωπος, ήταν και ορθολογιστής και, όσο και αν η ανυπαρξία τον φόβιζε όσο τίποτε άλλο, δεδομένου οτι είχε επιλέξει να περπατήσει όλη του τη ζωή το ψυχρό μονοπάτι της λογικής, δε σκόπευε να γυρίσει πίσω. Έτσι αποφάσισε οτι το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν υπομονή...

Στο κρεβάτι του νοσοκομείου που βρέθηκε κάμποσες μέρες μετά, ο κύριος Belvedere δεν έβγαλε άχνα, όσο και αν υπέφερε από την αργή κατάρρευση του οργανισμού του, παρά μόνο συλλογιζόταν...Η λογική τον είχε κάνει μια ζωή μίζερο, σε μια οικογένεια θα είχε βρει θαλπωρή και αγάπη, σε μια θρησκεία θα είχε βρει ένα σύστημα αξιών και μια ψεύτικη αίσθηση ασφάλειας από τον θάνατο. Μπορεί να ζούσε με άγνοια, αλλά θα ζούσε πιο ευτυχισμένος. Πρόσεξε οτι δυο γιατροί και μια νοσοκόμα είχαν μαζευτεί γύρω του, κρατώντας διάφορα έγγραφα στα χέρια τους.

-"Μάλιστα...Κύριος Belvedere. Από τι πάσχει?", ρώτησε ο ένας γιατρός.
-"Θα σε γελάσω, αυτός που γράφει την ιστορία δεν πολυξέρει από αρρώστιες...το μόνο που είναι σίγουρο είναι οτι είναι κάτι σοβαρό και μέχρι το τέλος του κεφαλαίου θα έχει πεθάνει!", απάντησε απογοητευμένος ο άλλος γιατρός.
-"Νοσοκόμα, κάντε του την ένεση του.", είπε ο πρώτος γιατρός στη νοσοκόμα.
Ο κύριος Belvedere, αφού του κάναν την ένεση, σήκωσε αδύναμα το κεφάλι του και είπε:
-"Σκέφτομουν, ξέρετε, ότι σε αυτή τη ζωή οι βλάκες είναι αυτοί που είναι και οι πιο ευτυχισμένοι. Και ξέρετε κάτι άλλο? Για μια στιγμή τους ζήλεψα αυτούς τους βλάκες..."
Οι γιατροί και η νοσοκόμα, που είχαν τα υπαρξιακά τους και αυτοί, βρήκαν αυτό που είπε πολύ ενδιαφέρον και σκόπευαν να το δημοσιεύσουν στο blog τους για μια φιλοσοφική συζήτηση με άλλα άτομα με υπαρξιακά προβλήματα.
-"...μα μετά το σκέφτηκα και λέω...ΜΑΛΑΚΙΕΣ! Μπορεί η λογική να μας πληγώνει, αλλά όποιος δε τη δέχεται απλά είναι ανόητος. Και εγώ ποτέ δε θεώρησα τον εαυτό μου ανόητο! Και τώρα για να νιώσετε ακόμα πιο άσχημα, θα πεθάνω μπροστά σας!"
Οι γιατροί έμειναν με το στόμα ανοιχτό. Η συζήτηση στο blog τους είχε χαλάσει, καθώς και η διάθεση τους. Η νοσοκόμα συγχύστηκε λίγο παραπάνω, λόγω ορμονών.
Και ο κύριος Belvedere το είπε και το έκανε. Ο επιθανάτιος ρόγχος του αντήχησε στο δωμάτιο και σύντομα όλα ήταν σκοτεινά...

...

-"Γέρο, άνοιξε τα ματάκια σου!",ακούστηκε μια φωνή.
Ο κύριος Belvedere άνοιξε τα μάτια του και κοίταξε γύρω του. Βρισκόταν σε μια παιδική χαρά, ήταν βράδυ και μπροστά του στεκόταν ένα μεγαλόσωμο παιδί, κάπου 20 χρονών, πάνω σε ένα ξύλινο κουνιστό αλογάκι. Δεν ήξερε πραγματικά που βρισκόταν. Το παιδί συνέχισε...
-"Μαλακίες ε? Ίσως θα έπρεπε να αναθεωρήσεις..."

(to be continued...?)

Καλή χρονιά σε όσους είναι ακόμα αισιόδοξοι.

2010-01-13T16:21:00.000+02:00

Σε όλους τους υπόλοιπους...εύχομαι να συνεχίσουμε να ξενερώνουμε τους υπόλοιπους με μίζερες ευχές και το νέο έτος!

Λοιπόν, έχω να γράψω από 31 Οκτωβρίου, όπως θα μπορούσατε να δείτε αν δεν ήσασταν τεμπέληδες και κάνατε λίγο scroll down με το ποντίκι σας. Όποτε καιρός να γράψω καμιά μαλακία ακόμα για να γουστάρουμε εγώ και τα δύο άτομα που διαβάζουν μια στις τόσες αυτό το βλογ.

Ναι! Σταματήστε το CD των Διάφανων Κρίνων που ακούγατε, there is a reason to live once more!

Σύντομα θα γράψω κάτι γαμάτο (υποκειμενικά) εδω πέρα. Stay tuned...

O S πάει στο μετρό.

2009-10-31T13:27:00.002+02:00

Ο Sindar εδώ και πολύ καιρό με παρακαλεί γονατιστός να τον αφήσω να γράψει ένα κείμενο για το blog μου. Ύστερα από τις καθημερινές ικεσίες και τα παρακάλια, υποσχέσεις για περισσότερους αναγνώστες, τεχνικές υπνωτισμού, σαγήνευσης, voodoo και πάσης φύσεως μαγεία, αποφάσισα να δεχτώ και να δημοσιεύσω το κείμενό του. (Ed: Και αυτό το έγραψε μόνος του, αλλα επειδή βαριέμαι να γράφω δικό μου, ας προσποιηθούμε οτι το έγραψα εγώ)

Αγαπητέ (καθυστερημένε) αναγνώστη, εδώ και πολλές ημέρες ο αγαπητός Irvine προσπαθεί να με πείσει να κάτσω να γράψω ένα γκρίζο κείμενο για το μπλογκ του (Ed: μόνος του μου το ζήτησε). Του εξήγησα επανειλημμένως πως δε θα κάτσω να αφιερώσω χρόνο για κάτι τέτοιο και άλλωστε του θύμισα πως δεν το διαβάζει και κανείς, εκτός από μερικούς βλαμμένους (όπως εσύ) για τους οποίους θα πρέπει να κάνω έξτρα δουλειά και να εξηγώ μέσα σε παρενθέσεις (σαν αυτή εδώ) τα πράγματα που γράφω για να μπορούν να τα κατανοήσουν(να τα καταλάβουν δηλαδή). Μετά από τα πολλά παρακάλια, τις υποσχέσεις για αστρονομικές(μεγάλες δηλαδή) αμοιβές και αφού με διαβεβαίωσε πως θα μου προσφέρει 5040 πλάκες χρυσού (ασφράγιστες), 20,000,000€ σε ομόλογα του Βατικανού, ένα κατοικίδιο κοάλα(πάντα ήθελα ένα, γιατί θέλω να είμαι ξεχωριστός), ένα μεγάλο αυγό αρκούδας, καθώς και ένα σακί που χωράει παραπάνω από τριάντα απίδια, ενέδωσα.(Ed: με έξυπνο τρόπο δεν επιβεβαιώνει πόσα απίδια τελικά χωράει ο σάκος.) Χωρίς να έχω ιδέα(χωρίς να ξέρω δηλαδή) που πρέπει να καταλήξω με όλα αυτά (και έχοντας κατά νου το αποτέλεσμα των προσφάτων εκλογών στη Βοημία), ξεκινάω. Ή μήπως να πω «ξεκινώ».. Ξεκινώ, γιατί είναι πιο κουλτουρέ και δήθεν.

Είναι Παρασκευή βράδυ [όχι πολύ αργά, γύρω στις 8:16] και βρίσκομαι στο μετρό του Ευαγγελισμού. Έχω φτάσει νωρίς, οπότε βραδύνω το βήμα μου και αποφασίζω να σταματήσω κάπου και να παρατηρήσω τον κόσμο που περνά. Στέκομαι σε μια διακριτική γωνία, πατάω το πλέη στο άϊποντ(κάθε δήθεν ψευτοκουλτουριάρης έχει ένα γκατζετάκι μακ πρόχειρο) και περιμένω. Σε 6 λεπτά έχει φτάσει ο επόμενος συρμός και ο κόσμος αρχίζει να ανεβαίνει τις κυλιόμενες. Μερικοί πατάνε προσεκτικά(με προσοχή δηλαδή) από το κυλιόμενο στο στέρεο έδαφος, άλλοι βιαστικά και μερικοί αφηρημένα. Στρίβουν και με γοργό βηματισμό (εκτός από μερικές αλτέρνατιβ κοπελίτσες, καθώς τα σταράκια προσφέρουν μικρή ιπποδύναμη) περνούν από μπροστά μου. Βιάζονται όλοι (και οι αλτερνατιβ κοπελίτσες), εγώ όχι. Άλλωστε έχω φτάσει νωρίς. Τους παρατηρώ έναν έναν, όλους( νταξ, μπορεί να έχασα μερικούς, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα ). Και θα ξεχωρίσω εδώ μερικούς.
Μέσα στο πλήθος με βήμα σίγουρο, καθώς φαίνεται, είναι ο Μπατμαν (δεν τον χαρακτηρίζω τυχαία έτσι.). Κολλητό μπλουζάκι, στενό τζιν, λουστρίνια, μαλλί φτιαγμένο και ζώνη που αναβοσβήνει. Γυμνασμένος, συνηθισμένος στην καλή διατροφή (σεηκς πρωτεϊνης, κρεατίνη, steroids, τόνος, kit-kats και αυγά αρκούδας –σαν αυτά που μου υποσχέθηκε ο καλός μου Έρβην). Αυτά μπορείς και να τα παρατηρήσεις καθώς τον συναντάς και τον προσπερνάς βιαστικός πηγαίνοντας στον προορισμό σου. Αν όμως έχεις φτάσει νωρίς και στέκεσαι δήθεν αφηρημένος σε μια διακριτική γωνία, τότε τι παραπάνω έχεις την πολυτέλεια να παρατηρήσεις; Το βλέμμα του γυρνά από δω και από κει, προσπαθεί να προσδιορίσει ψάχνοντας αντιδράσεις, κατά πόσο τραβάει την προσοχή ή όχι. Άλλωστε για κάτι πρέπει να αξίζει όλη αυτή η προσπάθεια να δείχνεις εμφανίσιμος. Μου θυμίζει αυτό που κάνουν οι νυχτερίδες (ή τουλάχιστον όταν ήμουν πιτσιρίκι στο σχολείο, αυτό διάβασα ότι κάνουν): ρίχνουν κύματα παντού, αυτά χτυπάνε στα εμπόδια τριγύρω, επιστρέφουν και παίρνουν πίσω «εικόνα». Το κάνουν συνεχώς καθώς δεν έχουν όραση. Έτσι και ο μιστερ Μπατμαν του μετρό, καθώς προχωράει βιαστικά αναμέσα στο πλήθος, κοιτάζει αν τον κοιτάζουν...συνεχώς...ακόμα και όταν βιάζεται.
Εκεί πιο πίσω είναι η τριαντάρα εργαζόμενη καριερίστα. Κομψό ντύσιμο, σίγουρο βάδην και το ψυχρό ύφος του υπολογισμού. Είναι σημαντική ή έτσι πιστεύει. Αλήθεια, πως μετρά κανείς τη σημαντικότητα; Και τι σημασία έχει να είσαι σημαντικός ή όχι;(Ed : να δημοσιεύεται το άρθρο σου στο blog μου.) Ένα βήμα πιο κοντά στην ευτυχία ή θέμα εγωισμού; Ή ίσως η ικανοποίηση του εγώ να είναι ένα βήμα[ίσως δύο] πιο κοντά στην ευτυχία;

Ο έφηβος με το σκεητ. Μα γιατί κατέβηκε εδώ; Δεν έπρεπε να κατέβει στο Συνταγμα; Εκεί συχνάζουν οι σκεητάδες. Βλέμμα αδιάφορο, κορδόνι λυτό. Και αν το πατήσει όσο κάνει σκέητ; Θα φάει τα μούτρα του; Μπα, γνωρίζει πώς να πέφτει. Αλλά θα πέσει. Όμως δεν το φοβάται. Τέλος πάντων, τόση ιστορία άδικα, μπορεί απλά να το δέσει (ναι, το κορδόνι). Να κάνει ένα «μπαλτιμορ νοτ».(Ed: κουλτούρα!!!) Βιάζεται πολύ μάλλον, για να αφιερώσει χρόνο στο δέσιμο ενός παπουτσιού. Άλλωστε προσφέρει και στυλ.

Να και η εικοσάρα βαμμένη ξανθιά με τη μπότα. Γιατί κοπέλα μου είσαι ντυμένη (γδυμένη) και βαμμένη (σοβαντισμένη) έτσι; Τι σου φταίει ο σαραντάρης εργαζόμενος, παντρεμένος που χει βγει βόλτα με τη γυναίκα του, που τον πιάνει στα πράσα να τη χαζεύει και του χώνει μια σφαλιάρα; Φυσικά και δε φταίει. Το βλέπει, χαμογελάει στον εαυτό της αμυδρά και συνεχίζει καρφώνοντας βιαστικά τη μπότα σε κάθε βήμα. Συν ένας.

Δίπλα, λιγάκι δεξιά ο σαραντάρης εργαζόμενος, παντρεμένος που χει βγει βόλτα με τη γυναίκα του. Γιατί όμως βιάζονται, αφού βόλτα βγήκαν; Τον πιάνει στα πράσα να χαζεύει μια μικρούλα ντυμένη προκλητικά, βαμμένη άσχημα και του χώνει μια σφαλιάρα. Ακολουθεί χτύπημα στα πλευρά και πιθανότατα -αργότερα- χτύπημα κάτω από τη ζώνη. Με προσέχει που τους παρατηρώ(με είδε να τους κοιτάζω από τη γωνία που έχω σταθμεύσει δηλαδή – άλλωστε έφτασα νωρίς), τραβά αλλού το βλέμμα βιαστικά και πιάνει τη γυναίκα του από τη μέση. Αυτή τον αφήνει να την κρατήσει και συνεχίζουν προς την έξοδο.

Ένας βιαστικός Ισπανός (ή τέλος πάντως αυτό πιστεύω ότι ήταν), καουμπόικο παπούτσι(χωρίς σπιρούνια), μαύρο τζιν με ευδιάκριτες πορτοκαλί ραφές και πουκάμισο ανοιχτό στο στήθος. Ένας τεράστιος σταυρός κρέμεται στο λαιμό του. Σα να βγήκε από ταινία.

Βιαστικός κόσμος, κάθε μερικά λεπτά, ανεβαίνει τις κυλιόμενες, στρίβει γύρω από την κολόνα, περνάει τα μηχανάκια επικύρωσης εισιτηρίων και φεύγει βιαστικά έξω.

Κάθομαι λίγο ακόμη εκεί στην γωνία παρατηρώντας τον κόσμο να περνά. Πέρασαν άλλοι 3 συρμοί. Σε κάθε φουρνιά του βιαστικού κόσμου πάντα υπήρχε ο μπατμαν, η καριερίστα, ο έφηβος, η ξανθιά, το παντρεμένο ζευγάρι. Μόνο ο Ισπανός έλειπε. Ήταν ουαν ταημ ονλυ, στον πρώτο συρμό(πρεμιέρα). Το ίδιο βιαστικό μοτίβο. Ξανά και ξανά και ξανά Όμως κοιτάζω το ρολόι, έχει περάσει η ώρα. Κατευθύνομαι βιαστικά προς τις κυλιόμενες.. Βιάζομαι. Έχω αργήσει.

Ευχαριστούμε τον Sindar για την βαρετή και ανούσια ιστορία του! :)

Inside Joke: The Next Generation pt.1

2009-10-25T21:53:00.000+02:00

Instrumental Intro

In a blog far, far away... A group of people knowing each other through MSN starred in an adventure of epic proportions with no story whatsoever...and it somehow got popular. Now the creator of this story wants to milk the franchise once more. So prepare yourselves...for another adventure with jokes only very few people get!
This summer...Irvine, Cursed, Warrior Fortsa, Lloyd, Sindar, Doppelganger and Morgan Freeman are....
INSIDE JOKE: THE NEXT GENERATION.

Dreamkiller : Είμαι και εγώ, κολλητοί μου!

*cricket chirp*

Episode 1
C- Μα καλά, μόλις γύρισα από τον Νυρεμβέργο και με σέρνετε πάλι στις μαλακίες σας?
I- Καλέ μου Κέρσι, ηρέμησε θα έχει και Μεσούγκα εκεί που πάμε. *hug*
C- Μεγαλύτερη μέταλ μπάντα εβερ ddd
L- Τι πράγμα? Σ'αρέσουν οι άντρες?
C- Αν είναι άντρες σαν τον Haake και τον Thordendal και τον Kidman, ναι μ'αρέσουν!
S- Gay alert!!!!!!!!!!~1oneone
WF- Λοιπόν, σοβαρευτείτε. Πάμε σε δείπνο με τον Uri Geller.
S- Stin Kriteeh eimaste panta sovaroi :L Thes skotoso kanenan? Pew pew pagouzi! Anokseidoto.
DG- Σοβαρό άτομο ο Geller. Νόμιζα οτι τα βίντεο του James Randi και το "Anti-Uri Geller" group στο facebook θα σας είχαν πείσει.
L- Ναι, αγορίνα, αλλά αυτός έχει σόου στην τηλεόραση και εσύ όχι. Και εγώ τραγουδάω γαμάτα και με γουστάρουν όλες οι δαιμόνισσες.
DG- Πώς δεν έχω σόου στην τηλεόραση? Κάθε Δευτέρα στο Fox είμαι.
Ι- Ρε Ντόπελ, πόσες φορές θα στο πω, το ότι πέρασες Ιατρική δε σημαίνει οτι είσαι ο House.
DG- Ε Α ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ!
S- Mena maresei Randeeh, alla maresei kai Urigeller giati kamei mplak magix!!!!!~11 Eime ninjas.
D- Και εμένα μ'αρέσει ο Uri Geller.

*cricket chirp*

*Dreamkiller σκυβει κεφάλι*

C- Μερικές φορές νομίζω οτι ακούω κάποιον να μιλάει. Με στενοχωρεί λίγο αλλά μετά ακούω το Stengah και το ξεχνάω.
WF- Καλή φάση. Εγώ είμαι αφοσιωμένος στην δουλειά μου και δεν προσέχω κανέναν να μιλάει. Να και τώρα που θα με πάρουν στρατό τους είπα οτι δε γίνεται γιατί αν φύγω θα κλείσει το μαγαζί.
L- E...καλέ μου Άνδυ σε έχουν απολύσει από το μαγαζί.
Ι- Σκάσε ρε, δε του το είπαμε ακόμα. Ο Lloyd εννοεί οτι το Coalition of the Killing είναι κομματάρα.
L- Θα ήταν καλύτερο αν το τραγουδούσα εγώ.
C- Ρε Λόδυ γιατί γίνεσαι τόσο κακός με τον Morgan? Θες να βάλω τον Lars να σε δείρει?
DG- Τι λέγατε τόση ώρα? Είμαι πολύ γιατρός πλέον για να σας δίνω σημασία.
Όλοι - :W
D- Τώρα καταλαβαίνετε πως νιώθω!!!

*cricket chirp*

D-ΛΟΛ ΠΛΑΚΑ ΚΑΝΩ, ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ!
S- Ego katalaveno ;););) YA SHOO EIMAI TO GAMERPO!
DG- Και να σας κάνω μια ερώτηση για να σκεφτείτε μέχρι το επόμενο επεισόδιο. Γιατί δεν έχουμε δει τον Uri Geller να μετατρέπει ποτέ ένα λυγισμένο κουτάλι σε κανονικό?
Όλοι - Χμμμμμμμ...ύποπτο....

*to be continued*

Απαντήσεις στο ερώτημα του Ντόπελ μπορείτε να δώσετε στο comment section.

The one where Near has a bad mood.

2009-10-16T21:30:00.000+03:00

Μερικές φορές μου τη δίνει τόσο πολύ αυτός ο κόσμος. Τόσο μα τόσο πολύ. Και θα ήταν "ωραίο" να έγραφα άλλο ένα από τα συνηθισμένα κείμενα που βλέπετε στα blogs από άτομα που θέλουν να γκρινιάξουν για οτιδήποτε. Δε μου αρέσουν αυτές οι κοινοτυπίες, αλλά για κάποιο λόγο σήμερα έχω αυτή την ανάγκη να γράψω μιά τέτοια. Αλλά για ποιό πράγμα να πρωτογκρινιάξω? Είναι σαν να είμαι σε ένα τεράστιο δωμάτιο με σκατά και να πρέπει να διαλέξω ποιό είναι το πιο σκατουλί..
Ίσως σας κάνει έκπληξη οτι ένα άτομο με τόση έφεση στην χαζομάρα όπως εγώ να θέλει να γράψει ένα καθ'όλα "αρνητικό" κείμενο. Ίσως και όχι. Σήμερα απλά είναι μια από τις μέρες όπου ακόμα και να αναπνέω μου φαίνεται επίπονο. Και θα ήθελα τόσο να γράψω ένα ωραιότατο κειμενάκι με τα γνωστά μου αστεία(?) και θα το ευχαριστιόμουν προσωπικά σε πολύ μεγάλο βαθμό. Δυστυχώς η έμπνευση μου έχει φύγει μαζί με τη διάθεση μου.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ελπίζουμε για καλύτερες μέρες.
And thus ends another pointless entry on this blog.

A raccoon.

2009-10-12T23:37:00.002+03:00

Αστείο

2009-10-12T21:23:00.005+03:00

Πώς λέγεται ο Cursed που πάει στην Γερμανία και επιστρέφει γαμάτος;
-Νυρεμβέργος.

ANTI CLIMAX PUNCHLINE.

Κατουριέμαι.

2009-10-12T01:10:00.002+03:00

Θα γράψω κάτι αύριο.

Kangaroodeo

2009-09-24T16:05:00.002+03:00

Κλίμακα φιλίας:
Φίλος
Σκύλος
Κανγκουρό
Νίκος Χρυσόγελος
Hank Mardukas

Δημήτρης

2009-09-24T16:01:00.003+03:00

Και εγώ τον συμπαθώ πολύ τον Δημήτρη.

Κουλτούρα - Πάρτ Ουάν

2009-09-24T15:14:00.000+03:00

Οι πιστοί οπαδοί του παρόντος ιστολογίου θα αναρωτιούνται που είχα χαθεί όλο αυτό τον καιρό. Η αλήθεια είναι ότι δούλευα σκληρά γράφοντας στίχους για τον νέο δίσκο του Σωκράτη Μάλαμα. Καθώς να γράψεις στίχους για έναν τόσο μεγάλο αοιδό όσο ο Σωκράτης αποτελεί τουλάχιστον άθλο, το παρόν κείμενο μου πήρε 4 μήνες να το γράψω και μάλιστα είναι ακόμα ημιτελές. Παρ'όλα αυτά σας δίνω αυτό το πρωτότυπο γιατί μου λείψατε, μούλικα. Απολαύστε το με καλό κρασί και ναργιλέ, όπως κάθε σωστό τραγούδι του Μάλαμα.

Κουλτούρα

Στίχοι : Νάτε Ποτάμης
Μουσική : Μια στο κεφάλι μου.

Έβαλα φωτιά στους ουρανούς
με κάτι μεθυσμένους γερανούς
Με πήρανε καβάλα στα φτερά τους
χάσανε και εκείνοι τη χαρά τους.

Τον έναν τον ελέγανε Καίσαρα Βαλιέχο.
Σαν σκέφτομαι εσένανε, τον πόνο δεν αντέχω.
Τα όνειρα μου έχασα σε ένα βαρέλι ρούμι
που κλέψαν τυφλοπόντικες και κρύψαν σε λαγούμι.
Μ'αρέσουνε οι άντρες και ο Πάνος Κιάμος.
Μ'αρέσει και η ΔΑΠάρα, γαμώ τον Τσε Γκεβάρα.

---------------------------------------------------

ΠΡΟΣΟΧΗ: Οι τελευταίοι δυο στίχοι αποσκοπούν στο να αποτινάξει ο Σωκράτης τόσο τον χαρακτηρισμό του ως κουλτουριάρης, όσο και οποιεσδήποτε συνδέσεις της μουσικής του με πολιτικές πεποιθήσεις και επ'ουδενί δεν εκφράζουν το στιχουργό.

Σταρχιδισμός και διαπροσωπικές σχέσεις.

2009-06-17T13:02:00.003+03:00

Έχετε ειλικρινά σκεφτεί ποτέ πόσο αφήνουμε τις απόψεις των άλλων για μας να επηρεάζουν την καθημερινότητα μας? Μπορεί να το σκεφτήκατε και να είπατε "Καθόλου.", παρ'όλα αυτά δε με νοιάζει η άποψη σας γιατί το blog είναι δικό μου και θα αναλύσω την άποψη μου. Και πάλι κάποιοι από εσάς που σκεφτήκατε ότι η απάντηση είναι καθόλου δεν θα τολμούσατε να μου το πείτε κατάμουτρα, γιατί θα σκεφτόσασταν "Και άμα κάνω λάθος? Και άμα αυτός ο γοητευτικότατος νεαρός blogger παρεξηγηθεί? Και άμα με ξεφτιλίσει με γαμάτα επιχειρήματα?". ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ Η ΑΠΟΨΗ ΣΑΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΛΑNΘΑΣΜΕΝΗ. Σκεφτόμενοι το αντίκτυπο που θα έχει η άποψη σας σε εμένα φαίνεται οτι αφήνετε να σας επηρεάσει το τι θα σκεφτώ εγώ για την άποψη σας. Το άρθρο αυτό προσπαθεί να αναλύσει γιατί αυτός ο τρόπος σκέψης είναι κακός για την υγεία σας, γραμμένο απλά για να το καταλάβει εκτός από τα άτομα της υψηλής διανόησης που συνήθως διαβάζουν αυτό το ιστολόγιο και ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος("Ναι,εσύ!").

Μερικά απλά παραδείγματα. Έχετε περάσει στο πανεπιστήμιο(συγχαρητήρια κιόλας!) και έχετε βγει για καφέ με τη μυστηριώδη ΚΝίτισα γκόμενα που μόλις πρίν από λίγες μέρες γνωρίσατε και θέλετε να συνευρεθείτε σεξουαλικά μαζί της, ενώ αυτή θέλει να σας μιλήσει για τον σατανικό Συνασπισμό,για την εργατική τάξη, για τον ιμπεριαλισμό και για ένα-δυό μαθήματα της σχολής για να δείξει ότι είναι και αυτή φοιτήτρια σαν και εσάς για να νιώσετε πιο άνετα. Έχετε μπουχτίσει και μέσα σας σκέφτεστε "Πωπώ τι τραβάμε για να γαμήσουμε(δεν έχετε καταλάβει ακόμα οτι δε θα γαμήσετε)...Πότε θα κόψει τις μαλακίες?" αλλά ξαφνικά σκέφτεστε οτι αν τις πείτε οτι λέει μαλακίες θα παρεξηγηθεί, θα σας περάσει για μαλάκα και θα σας μισήσει. Οπότε λέτε "Εντάξει...συμφωνώ με αυτά που λες...δεν ξέρω...ωραία ακούγονται." και της δίνεται αφορμή για να συνεχίσει...

Εντάξει, ίσως η ΚΝίτισα να μην είναι και το καλύτερο παράδειγμα,καθώς θα συνεχίσει να σας μιλάει άσχετα με το αν διαφωνείτε. Οπότε ας πάμε σε παραδείγματα με τα οποία μπορείτε να ταυτιστείτε πιο εύκολα. Πόσες φορές έχετε καθίσει σε ένα μπάρ και βλέποντας μια εύμορφη νεαρά κορασίδα/έναν εύμορφο νεαρό σαν εμένα,σκεφτήκατε πόσο ωραία θα ταίριαζε με τα νέα σας μαξιλάρια(Δε ντρέπεστε να σκέφτεστε τόσο ρηχά ρε πάρταλοι?)? Και μέσα στα 2 λεπτά που την έχετε ερωτευτεί παράφορα,έχετε βγάλει ήδη ονόματα στα δυό παιδιά σας αλλά και το κατοικίδιο κοάλα σας(επειδή θέλετε πάντα να ξεχωρίζετε), επιθυμείτε να της εξομολογηθείτε τον ανείπωτο σας έρωτα για αυτήν. Όμως...αααααχ. Η σκέψη σας λειτουργεί ως εξής "Και πώς θα την πλησιάσω τώρα. Δεν την ξέρω καν.Θα με πει ανώμαλο(που είστε,αφού θέλετε κατοικίδιο κοάλα),θα μου ρίξει το ποτό στα μούτρα, θα...θα...θα...). Το ζήτημα είναι οτι με την απραξία καταλήγειτε μόνοι, αυτό που φοβόσασταν οτι θα σας συμβεί. Θα σας πω ένα μυστικό. Κάποιες γυναίκες/κάποιοι άντρες πάνε σε μέρη με κόσμο γιατί θέλουν να γνωρίσουν άτομα,θέλουν να τους πλησιάσουν και σκέφτονται/φοβούνται τα ίδια πράγματα.

Ξεπερνώντας αυτό το θέμα, θεωρούμε οτι πλησιάζετε το άλλο άτομο. Πιάνετε μια ωραία κουβέντα και θέλετε να πείτε αυτό το έξυπνο αστείο που σκεφτόσασταν όλη αυτή την ώρα. Αλλά σκέφτεστε κάπως έτσι "Και τι θα γίνει άμα δεν καταλάβει το αστείο? Τι θα γίνει αν νομίσει πως είμαι ένας σατανικός πιγκουίνος με μονόκλ και ημίψηλο καπέλο?". ΥΠΕΡΑΝΑΛΥΣΗ. Όταν προσπαθείτε υπερβολικά να κρύψετε αυτό που σκέφτεστε και αυτό που είστε, κοροιδεύετε τον εαυτό σας και το άλλο άτομο. Η υπερανάλυση αυτή λειτουργεί περισσότερο εις βάρος σας παρά το αστείο σας με τον πιγκουίνο. Δεν πιστεύω ότι κανείς ποτέ θα σας θεωρούσε σατανικό πιγκουίνο και δε θα καταλάβαινε ότι αστειεύεστε(ειλικρινά σκεφτείτε ένα καλύτερο αστείο από αυτό πάντως).Και πάλι αν είστε σατανικός πιγκουίνος...θα ήθελα να σας συγχαρώ που ξέρετε να χειρίζεστε PC και που μπορείτε και διαβάζετε το blog μου. Έχουν προχωρήσει οι σύγχρονοι πιγκουίνοι...

Υπάρχουν πολλά ακόμα παραδείγματα. Ερωτεύεστε έναν καλό σας φίλο/φίλη αλλά δε του/της λέτε τίποτα γιατί φοβάστε οτι θα χαλάσει η φιλία σας. Έχω και εγώ βρεθεί σε αυτή τη θέση και πολλοί ακόμα. Το ζήτημα είναι οτι τέτοιου είδους σκέψης οδηγούν σε απραξία, σε δεδομένη αποτυχία και σε δυστυχία. Που όμως κολλάει ο σταρχιδισμός του τίτλου σε όσα γράφω?

Ο σταρχιδισμός είναι ένα πρωτεύον χαρακτηριστικό του Έλληνα. Δηλώνει την απόλυτη αδιαφορία για οτιδήποτε. Ίσως στην προκειμένη περίπτωση να μην είναι και η καλύτερη δυνατή λέξη. Το ζήτημα είναι οτι εφόσον μπορούμε να αδιαφορούμε για πολύ πιο σημαντικά ζητήματα,μπορούμε και για αυτά που αν το καλοσκεφτούμε είναι συγκριτικά ασήμαντα. Το ζουμί της υπόθεσης είναι οτι δίνουμε πάρα πολλή σημασία στο τι πιστεύουν οι γύρω μας για εμάς και υπεραναλύουμε, επομένως αφήνουμε αυτές τις απόψεις να επηρεάζουν τον τρόπο ζωής και συμπεριφοράς μας. Προφανώς δεν ισχυρίζομαι οτι έχω απαλλαχθεί από τα δεσμά των εξωτερικών απόψεων. Είμαι τόσο ένοχος για αυτό που κατηγορώ εδώ όσο κανένας άλλος ίσως. Το ζήτημα είναι οτι το έχω παραδεχτεί και ότι θέλω και θα το αλλάξω. Εν τέλει, πρέπει να σταματήσουμε να νοιαζόμαστε τόσο,χωρίς προφανώς να αδιαφορούμε πλήρως, για την άποψη των άλλων.

THE END

A typical conversation with TheCursed.

2009-05-03T17:55:00.003+03:00

TheCursed- o_o
Irvine | Random song lyrics that make me look cool - KALE MOU KERSI *hug*
TheCursed- ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΕΡΒΗΝ!!!! *χαγκ*
Irvine - Ti kaneis? :L
TheCursed - Μια χαρά. Εσύ?
Irvine - Kiego. Paizoume yugi? lal.
TheCursed - :W
Irvine - *hug*
TheCursed- :W:W:W
Irvine -*hug**hug**hug*
TheCursed- ΛΑΛ. Δε μπορώ τώρα.΄Έχω να...κάνω κάτι.
Irvine - ok :/
*20 minutes of silence*
TheCursed - LETHARGICA! \m/
TheCursed - Χαλαρά πιο τεχνικό κομμάτι ever.
TheCursed - Full-body orgasm. ΝΑΙ ΡΕ ΜΟΥΝΙΑ, STENGAH, ΕΤΣΙ.
*Irvine looks at screen without knowing what to say*
TheCursed - Γιατί δε μου μιλάς? :W
Irvine - SENSE OF PURPOSE
TheCursed - ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ
Irvine - :P
*more silence*
TheCursed - STRAWS PULLED AT RANDOM, OMFG.
*Irvine has signed out*

Inside Joke - Part 8

2009-03-08T19:49:00.004+02:00

I- Παιδιά, αποφάσισα να σταματήσω να γράφω την ιστορία. Ο Heell θεωρεί οτι η ιστορία μου έχει καταντήσει ένα απολειφάδι των παλιών ημερών της δόξας της και ο Lloyd οτι γράφω καινούργια μέρη μόνο και μόνο για να παίρνω λεφτά από τις διαφημίσεις. Ακολουθεί ένα μήνυμα από τους χορηγούς μας και επιστρέφουμε.

*Peojuice. Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΧΥΜΟΣ. Πιές τον δικό μας χυμό. PEOJUICE.*

C- Αισχρό! BLOCK/DELETΕ ΝΑΟΥΜ. ΠΑΜΕ ΡΕ Μ**ΝΙΑ.

*MERENDA. Στην καρδιά μας πάντα πρώτη!*

*Προφυλακτικά Manowar, "Warrior's Shield". Τα μοναδικά true προφυλακτικά. Τώρα και σε γεύσεις "Metal" και "Steel"*

I- Και επιστρέψαμε! *crowd applause* Και τώρα, όπως σε κάθε άλλη άθλια κωμωδία θα δούμε τι συνέβη αργότερα σε όλους τους πρωταγωνιστές μας.

Ο Irvine πήγε στη φυλακή επειδή σκότωσε τον Heell γιατί δεν ερχόταν στους Haunted.Απέδρασε λίγο καιρό αργότερα με ελικόπτερο με έτερο Τρικαλινό κρατούμενο που το όνομα του είναι άγνωστο.

Ο Doppelganger έκοψε το House και άρχισε το Monk. Αποφάσισε να μην πάει τελικά στην ιατρική, αλλά στη σχολή ντετέκτιβ (ναί, υπάρχει τέτοια σχολή)

O Dreamkιller κέρδισε στο τέλος,όπως ζήτησε ο Sindar σε σχόλιο του σε προηγούμενο επεισόδιο. Πήρε το βραβείο και εξ-ΑΦΑΝ-ίστηκε από προσώπου γης. Κανείς δεν τον ξαναείδε, όχι οτι τον έβλεπε κανείς και πριν.

Ο Cursed έκανε σεχ... ΛΟΛ ΠΛΑΚΑ ΚΑΝΩ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ.

Ο Lloyd παντρεύτηκε την Lauren Harris. [Και ο Irvine την ΣΙΜΟΝΕ ΟΗΗΗΗΗ. (Εγώ γράφω την ιστορία, όποια θέλω παντρεύομαι)] Επιτέλους είχε βρει μια γυναίκα που τραγουδάει χειρότερα από αυτόν.

O WarriorFortsa απολύθηκε από τη δουλειά του. Το μαγαζί αργότερα έκλεισε επειδή μόνο αυτός έκανε δουλειά εκεί μέσα. Το αφεντικό ήταν βλάκας. Πήρε μαζί του τον Σονγκόκου και πήγαν στη Σουηδία να του γνωρίσει επιτέλους τον πατέρα του.

Ο Sindar ανέβηκε στη στέγη και έγινε ο βιολιστής στη στέγη.

Ο Δράκων πήγε στο Χ-Factor και έκανε τον Σάκη Ρουβά να αισθανθεί.

Ο Irvine άρχισε να γράφει επιτέλους σοβαρά πόστς στο μπλόγκ του. Ο Dreamkiller άρχισε να γράφει γενικά πόστς στο μπλόγκ. (Not a chance in hell)

Heell - Παιδία, ήρθα επιτέλους. Είχα πρόβες για αυτό άργησα. Τώρα μπορώ να παίξω στην ιστορία! :L
*ησυχία*
Η- Παιδιά? Παιδιά?
*περισσότερη ησυχία*
Η- Δε σας αγαπώ,κύριοι :W

THE END

A Virtual Lovestory - Part 2

2009-03-08T01:07:00.003+02:00

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή όπου τα γεγονότα επαναλαμβάνονται, απλά ένα ή περισσότερα πρόσωπα αλλάζουν. Αυτή είναι μια τέτοια στιγμή.

...Κάποια μέρα ξύπνησε, όπως κάθε άλλη μέρα, μα όταν αντίκρυσε το γνώριμο πια για αυτόν θέαμα της οθόνης του υπολογιστή δε χαμογέλασε, αλλά αναστέναξε βαθιά. Η μαγεία που κάποτε τον είχε γοητεύσει και τον κρατούσε καθηλωμένο είχε πια χαθεί. Και όταν κάτι έχει χαθεί, τότε είναι στη φύση του ατόμου να αποζητά κάτι καινούργιο. Εκείνη αδυνατούσε να δεχτεί οτι είχε χαθεί και έμενε εκεί, σαν φάντασμα, σαν μια υπενθύμιση ότι κάποτε υπήρχε για αυτόν. Αυτός, φοβούμενος οτι η μαγεία θα ήταν δύσκολο να ξαναβρεθεί, έβρισκε τον εαυτό του να χάνεται στις αναμνήσεις μιας εποχής που τον έκαναν ευτυχισμένο. Μέχρι που οι αναμνήσεις αυτές τον έδιωξαν από μέσα τους βίαια, με μια ηχηρή σφαλιάρα τον ξύπνησαν από το λήθαργο. Δεν μπορούσε να καταλάβει τι ένιωθε τώρα, αλλά θυμόταν τι ένιωθε τότε. Και συνειδητοποίησε οτι τα συναισθήματα του είχαν αλλάξει. Συνειδητοποίησε οτι για να πιστέψεις την μαγεία, πρέπει να την δεις, να της μιλήσεις, να την αγγίξεις, να την οσφρηστείς, να την αισθανθείς. Δεν ένιωθε χαρούμενος, αλλά ήταν αποφασισμένος οτι θα έβρισκε αυτή τη μαγεία εκεί έξω...πάση θυσία.

Κάποια μέρα ξύπνησε,νιώθοντας οτι κοιμόταν αιώνες. Ξύπνησε πραγματικά. Και έκλεισε τον υπολογιστή.

The End.

Internet p0rn

2009-02-15T18:39:00.002+02:00

Inside Joke- Part 7+4i

2009-02-05T10:57:00.005+02:00

Heell-ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ,ΦΟΒΕΡΟΣ ΤΙΤΛΟΣ ΡΕ ΙΡΒΗΝ.Επειδή δεν μπορείς να συγκρίνεις μιγαδικούς αριθμούς. Παίρνει ένα 7,5/10 από τον Heell. Παω να μετρήσω κόκκους ρυζιού τώρα. :L
*Και για αυτό ο Heell δεν μπαίνει στην ιστορία ποτέ.*

Ι- Παιδιά, αποφάσισα να συνεχίσω την ιστορία!!!!
C- ΛΑΛ, καλέ μου Ίρβην. /hug
D- Άντε και είχα βαρεθεί ΑΦΑΝ-ταστα!
WF- Ενώ εμείς γουστάραμε...
D- Το καταλάβατε παιδιά? ΑΦΑΝ-ταστα. Επειδή έχω αφάνα. LOL, πάλι επίκουρο είπα.
DG- axa. FAIL!
L- Ρε παιδιά πάμε να παντρέψουμε τον Φόρτσα. Έχω να διαβάσω και για την εξεταστική,ναούμ.
Ι- Μαζέψτε τον Robert Plant ρε! Υπάρχει και εξεταστική Σεπτεμβρίου ξέρεις...
L- Τι είναι εξεταστική Σεπτεμβρίου? Δεν καταλαβαίνω...
D- Robert Plant λολ. Καλό κολλητέ μου.:| Επειδή ο Λόδυς είναι φυτό, στα αγγλικά Plant.
DG- Θυμάστε εκείνο το επεισόδιο στο House με έναν που είχε μείνει φυτό?
Όλοι- ΟΧΙ.
WF- House... CAMERON <3
D- Λολ, η Κάμερον είναι μικρότερη του 3! I'm white and nerdy!
C- I'm celibate. lal.

*Λίγο αργότερα στο μαγαζί που δουλεύει ο Φόρτσα*
Boss- Μαζευτήκαμε εδώ σήμερα για να παντρέψουμε τον αγαπημένο μου υπάλληλο Γουόριο Φόρτσα με...
Sindar- menaskoofo.
I- Τον σκούφο του Dolving OHHH
C- Λαλ, πλάκα με κάνεις? Όχι με αυτό το σκούφο. Άντε τελειώνετε να χορέψουμε και disco μετά, σε λέω.
B- Sindar, φέρε σε παρακαλώ τον σκούφο.
S- *giefs skoofo*
C- Ρε συ γιατί μιλαει έτσι? Volapuk μιλάει η Plattduutsch?
I- Του είπα να γράφει στα ελληνικά, αλλά αυτός το βιολί του...
D- Χαχαχα, το πιάσατε? Επειδή ο Σίνταρ παίζει βιολί. Έπικ.
S- Τopxiasame ;)
L-Υπάρχουν {{{}}} είδη ανθρώπων: οι μαθηματικοί και οι C(μαθηματικοί).Λολ το πιάσατε?
Ολοι- ΟΧΙ.
S- Egotopxiasakiafto ;)
L- Να'τος ο true μαθηματικός! Τα σπάμε εμείς οι true μαθηματικοί ddd.
WF- Ρε μικροί, παντρεύομαι. *φοράει σκούφο*
S- Naziseteh :)
Σονγκόκου- Ο πατέρας σου που είναι?
WF-... -.- Στη Σουηδία
Σ- Μα καλά? Ούτε στο γάμο σου δεν έρχεται...Τι σόι πατέρας είναι αυτός?
WF-...Ντόπελ, πέτα τον έξω!
DG- /papasm /papasm /papasm!!!
Σ- ΑΑΑΑΑΑΑΑΑ *βγαίνει από το μαγαζί τρέχοντας*
WF- Oreos.
D- Χαχαχαχα το πιάσατε? Ωραίος σαν τα Oreos, τα μπισκότα που τρώει ο Φόρτσα.
Ι- Καλά κολλητέ είσαι και γαμώ τους αστειάτορες :| TCMCE!!!
B- Σεμνά,παιδιά. Ας συνεχίσουμε με την τελετή.Γουόριεφορτσα,δέχεσαι αυτό τον σκούφο για ένδυμα σου μέχρι ο θάνατος ή το λούσιμο σας χωρίσει αιώνια?
WF- Αμε..
Β- Σκούφε εσύ τι λές?
C- Λαλ, περιμένεις να σου απαντήσει ρε? Ρε θα βάλω τον Lars να τον δείρει...Και μετά θα τον παίξω και ενα WAR να χάσει και εκεί,σε λεω.
B- Ωραία...και τώρα με την δύναμη που μου δίνει ο στυγνός καπιταλισμός σας ονομάζω...
Ι-Και πως θα λέγεται τώρα ο σκούφος? ΣΚΟΥΦΟΡΤΣΑ?
DG- FAIL FAIL FAIL.
I- :W Καλά ντε. Το είχα σκεφτεί από χτες και περίμενα πως και πως να το πω. :L
S- Gameeleeo emvateerioh violeeh moo peksosto.
B- Περίμενε Sindar, πρέπει να το κάνουμε σαν τις ταινίες! Έχει κανέις καμιά αντίρρηση πριν τους ονομάσω συζύγους?
*ησυχία*
Β- Ωραία...
L- ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ... ΔΕ ΜΑΓΑΠΑΣ ΠΧΙΑ? ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΡΕΥΕΣΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΟΥΦΟ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ?
DG- Ω ωραία! Plot twist! Τα λατρεύω αυτά.
WF- Όχι, δε σ'αγαπώ πια Χοανίτα. Κατάλαβε το...
L- Μα..Μα...

*to be continued*

Βαριέμαι...

2009-01-04T16:48:00.000+02:00

Discuss.

Inside Joke - Christmas Special

2008-12-24T12:34:00.002+02:00

Ήταν παραμονή Χριστουγέννων και στο σπίτι του Γουόριου Φόρτσα επικρατούσε ένα μίζερο κλίμα. Αυτός καθόταν στο πιάνο του και δίπλα του βρισκόταν ο πιστός του υπηρέτης Ιρβίνος(καμιά σχέση με θεωρία εξέλιξης Ιρβίνου). Στον αέρα του σπιτιού αντηχούσε η παθητική του Μπετόβεν.

WF-εγω ακουω την παθητικη του Μπετοβεν και σπαζομαι που δε μπορω να την παιξω!
Ι- *βγάζει ακουστικά* Τι λέτε αφέντη,άκουγα Haunted και δε σας πρόσεχα.
WF- Άσε τίποτα. Απλά με εκνευρίζουν αυτά τα Χριστούγεννα. Γενικά με εκνευρίζουν πολλά πράγματα, αλλά αυτά με εκνευρίζουν πιο πολύ από όλα.
Ι- Μην με αρχίσετε τώρα τι με εκνευρίζει εμένα. Τις προάλλες ένας στο φόρουμ των Κάμελοτ έλεγε οτι ο Καν έχει καλύτερη φωνή από τον Γκιλντενλεβ. Και τον λεω "Πλάκα με κάνεις?"
WF- οκ...
Ι- ΤΙ ΟΚ? ΣΥΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ? ΑΝΤΕ ΜΗΝ ΤΟΥ ΠΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥ ΤΠΤ. ΦΑΝΜΠΟΪΣ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΑ.
*χτυπάει κουδούνι*
Ι- αχεμ...ποιός να είναι?
WF- Ανοίγω...
*ανοίγει*
D- Γειά σας κολλητοί μου.:) Είμαι ένας φτωχός ζητιάνος με αφάνα!
WF-Μα δεν είναι κανείς εδω...
Ι- Μάλλον χτύπησε την πόρτα και μετά έγινε ΑΦΑΝΤΟΣ(χαχαχαχα).
D- Μα όχι,εδώ είμαι.Δώστε μου σας παρακαλώ λίγα χρήματα, διψάω και θέλω να πιω μια Aφάντα.
WF- οτινάναι *κλείνει την πόρτα*
D- Γιατί κολλητουμπίνι μου? :(
WF- Όρεξη έχουν για φάρσες... Βαρέθηκα, πάω για νάνι.
Ι- Όνειρα γλυκά αφεντικό.
WF- Αμέ...

Εκείνο το βράδυ ένα φάντασμα ήρθε στον ύπνο του Φόρτσα.

L- Ουυυυυυυυ. Δεν το έκανα καλά? Η φωνή μου τα σπάει. Είμαι το φάντασμα του παρελθόντος! Τα σπάω.
WF- οκ.
L- Είσαι πολύ μίζερος, το ξέρεις? Τα Χριστούγεννα κάθε χρονιά ήσουν πάντα έτσι. Έχω και αποδείξεις. Ας δούμε ένα flashback από όταν ήσουν μικρό παιδί...
WF- Ρε φίλε νυστάζω...
L- Γμτ, είναι στα Σουηδικά χωρίς υπότιτλους. Παίζει να έκανα μαλακία. Τέσπα...φεύγω, με περιμένουν κάτι φαντάσματα γκοθούδες. kkthxbb.

Μετά λίγη ώρα ήρθε ένα άλλο φάντασμα.

DG- Είμαι το φάντασμα του παρόντος. Ήρθα να σου δείξω πως ήταν τα Χριστούγεννα σου πέρυσι.Γουστάρεις?
WF- μπα.
DG- Προτιμάς να δούμε κανά χριστουγεννιάτικο επεισόδιο House?
WF- Θα προτιμήσω το flashback.

"FLASHBACK"
I- TWO AND TWENTY FOR THE HOLE IN YOU...
WF- Ρε είπαμε...Hate Song χριστουγεννιάτικα? Εντάξει και εγώ δε γουστάρω,εσύ το παρακάνεις...
*χτυπάει η πόρτα*
Heell- Γειά σας, είμαι ο μικρός Laheellopwlhs :L
WF- Τι θέλεις μικρέ Laheellopwlh?
H- Ξέρετε,επειδή είναι Χριστούγεννα ήρθα να σας πουλήσω κανά laheello. Μαζεύω και εγώ λεφτά να πάρω κανά τόμο Sandman. OHHH
WF- Και τώρα νομίζεις πως θα αγοράσουμε λαχείο?
Η- Ξέρετε το έλπιζα. Τις προάλλες έπιασε φωτιά το καμμένο δέντρο και καθόμουν από κάτω και ξέχασα και τον πυροσβεστήρα και έπιασαν φωτιά τα laheella. Οπότε καταλαβαίνετε, δεν είναι και τα πιο ευχάριστα μου Χριστούγεννα.
WF- Ενω εμείς γουστάρουμε... *κλείνει την πόρτα*
Η- ...δε σας αγαπάω κύριε :W
"/FLASHBACK"
DG- Κατάλαβες τίποτα? Εγώ πάλι όχι. Αλλά μπορώ να σου μιλήσω για τα επιθηλιακά κύτταρα που είναι πιο ωραία.
WF-...βγες έξω!!!!

*Το τρίτο φάντασμα έφτασε λίγο αργότερα.*
C-Μεσουυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυγκα. Είμαι το celibate φάντασμα του μέλλοντος, σε λέω.
WF- Δε μας γ*μάς λέω'γω και εσύ και τα άλλα φαντάσματα...
C- LAL. Ξέρεις τι σημαίνει celibate?
D- Εγώ ξέρω!!! http://en.wikipedia.org/wiki/Celibate
C- Καλά τον είπες... Τώρα θα σε δείξω πως θα είναι το μέλλον για σένα με υπότιτλους σε Volapük.

"FLASHFORWARD"
Boss- Αντρέα,σήμερα θα δουλέψεις και τα Χριστούγεννα. Κομμένη η άδεια!
WF- Σοβαρά ρε μπός? Είσαι φοβερός...
Β- *εσύ είσαι κορόιδο...* Τίποτα. Ευχαρίστηση μου.
Σονγκόκου- Πότε θα έρθει ο πατέρας σου? Χριστούγεννα στη Σουηδία θα βγάλει?
Πελάτης - Θέλω ένα μετασχηματιστή για Γκέημ Κάμπ, αυτό το τετράγωνο με τα παιχνίδια.
WF- LAHALAHALAHA. THIS IS HEAVEN!
"/FLASHFORWARD"

C- Κατάλαβες τι σε λέω ή να φέρω τον Lars να σε δείρει?
WF- Αν κατάλαβα τι με λες? ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΑΙΡΝΩ ΑΔΕΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ! ΘΑ ΑΛΛΑΞΩ,ΘΑ ΑΛΛΑΞΩ...ΕΛΑ ΝΑ ΣΕ ΦΙΛΗΣΩ!
C- Πλάκα με κάνεις...

THE END

Εξοστρακισμός βλήματος

2008-12-22T13:26:00.007+02:00

Μαζεύτηκαν όλοι οι πολίτες, συζήτησαν, εψήφισαν και το όνομα του ηλιθίου δικηγόρου έγραψαν στο όστρακο.

ΕΔΙΤ : Ο χρήστης Dreamkiller λέει:
έλεος ρε ίρβην
δεν έπιασες την αναφορά στη δολοφονία του αλέξη και τον κούγια;

Για όσους δεν το κατάλαβαν - Nate River

Στροφή στην ποιότητα.

2008-12-19T01:11:00.005+02:00

Μια σκέψη με έχει κάνει να προβληματιστώ τις τελευταίες μέρες,έχω χάσει τον ύπνο μου πολλάκις σκεπτόμενος τη λύση σε αυτό το θέμα. Τι με απασχολεί,αναρωτιέστε? Μα φυσικά η ριζική αλλαγή στη θεματολογία αυτού του βλόγ. Το κύριο περιεχόμενο στις τελευταίες μου αναρτήσεις είναι μια κωμική σειρά αμφιβόλου ποιότητος,καθώς και νέα για μια μπάντα ονόματι Lodallica,που σύμφωνα με τον αγαπητό Heell είναι mainstream και heavy. Ποιος μπορεί άραγε να ξεχάσει τα αείμνηστα κείμενα που τίμησαν με την παρουσία τους αυτό το ιστολόγιο στο παρελθόν,όπως το κείμενο γύρω από το κούρεμα μου ή τα προσωπικά μου αριστουργήματα "Ποια είναι η Κλημεντίνη?" και "Θανάσιμος Θάνατος"? Η ακόμα και τα καταπληκτικά τραγούδια που συντρόφευσαν εμένα και εσάς σε δύσκολες στιγμές της ζωής μας, όπως το Gitar του Peter Nalitch ή το Elektronik Supersonik? Για αυτό και σκοπεύω να επιστρέψω στα παλιά. Να ανακτήσω τη χαμένη μου δόξα. Και για αυτό θα σας παραθέσω ένα τραγούδι που σημαίνει πολλά για μένα. Ευχαριστώ τον αγαπημένο μου συνάδελφο και κολλητουμπίνι Dreamkira(άρθρα του οποίου ελπίζω να δείτε σύντομα σε αυτό το blog) που μου γνώρισε αυτό το τραγούδι. Και ελπίζω να με ευχαριστείτε και εσείς το ίδιο αφού το δείτε για πρώτη φορά εδω...

Erdjan- Viski Coca-Cola

http://www.youtube.com/watch?v=8gP4Ih58Yzg

4:22 μουσικού οργασμού. Σας ευχαριστώ.

Near

Inside Joke-Part 7

2008-12-09T14:22:00.005+02:00

Δ - Τι σας συμβαίνει, half-noobs? Έχετε συγκλονιστεί τόσο από τη φωνή μου που πέσατε σε κώμα?
Ι- Τι μου συμβαίνει...είδα ένα παράξενο όνειρο. Με έναν καθηγητή μου από το πανεπιστήμιο...και μια ιπτάμενη γραβάτα. Και ένα άλογο που μιλούσε. Νιώθω σαν εκείνη τη μέρα που είχα φάει εκείνα τα μανιτάρια...
DG-Και ήταν και κάποιος Heell. Είναι υπαρκτό πρόσωπο ή ανήκει Ι?
Ι-Ο_Ο Μα καλά ούτε εσύ ξέρεις τον Heell????
Δ- Προφανώς εκστασιαστήκατε από την παρουσία μου και είδατε κάποιο όραμα.
DG- axa. Πότε θα δούμε House? Season 5 rocks.
I- Ω Δράκοντα,σε κάλεσα με την ιερή αυτή καραμούζα για να μας μεταφέρεις στη Ρόδο για τον γάμο του Γουόριου Φόρτσα.
DG- Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί κλίνεται ο Γουόριορ Φόρτσα.
Δ- Γάμος? Μα φυσικά, half-noob. θα πάμε στο γάμο και θα παίξω το γαμήλιο εμβατήριο μοναχά με τη φωνή μου! Θα πε προσκυνήσει ένα ολόκληρο νησί. Αυτά είναι! Ανεβείτε στο αεροπλάνο μου,σπόροι. Το πήρα από τον Dickinson σε ένα διαγωνισμό τραγουδιού. Είναι πολύ άμπαλος για να έχει δικό του αεροπλάνο.
*Irvine, Doppel και Δράκων ανεβαίνουν στο Dickinson's Plane. Λίγα λεπτά αργότερα...*
Δ- ΕΗΣΙΣ ΧΑΑΑΑΙ ΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙ.
DG-Αυτά που πέφτουν από τον αέρα εκεί έξω είναι σπουργίτια?
Ι- Και μια ιπτάμενη αγελάδα!
*Περισσότερα λεπτά αργότερα*
Δ- Προσγειωνόμαστε!
*Ακόμα περισσότερα λεπτά αργότερα*
Ι- Αυτή πρέπει να είναι η Ρόδος!
DG-axa.Και πως το κατάλαβες?
C,WF,L- Γιατί είμαστε και εμείς εδω!
DG- Αυτή η ιστορία είναι μια απίστευτη γεωγραφική απροσδιοριστία.
Ι- Μην κατηγορείς εμένα,κατηγόρησε αυτόν που τη γράφει.
Μάνως- Eimai kiego edo. Tetoiafasitypou.
I- ΜΑΝΩΩΩΩΩ!
Μ- IRVINEEEEEEEE! Eimai ninjas! :L Skotono pagonia.
I-I like swords!
M-Welcome to Cornelia!
I-I like swords!
M-Welcome to Cornelia!
//This is a "I like swords! Welcome to Cornelia" loop.//
*Μετά ν επαναλήψεις...*
Ι-I like swords!
M-Welcome to Cornelia!
C-Είμαι celibate!
*Μετά 2ν επαναλήψεις,η ώρα είχε πάει 12 τα μεσάνυχτα*
WF- Έλα τι έγινε?Δεν πρόσεχα,δούλευα...
L- Χτές ο Έρβιν,ο Σίνταρ και ο Καταραμένος λέγαν συνεχως το ίδιο πράγμα.

if(Lloyd uses the word yesterday to describe anything that happened before 12 am) break;
I- Ρε γιατί λες πάντα χτες οτι γίνεται πριν τις 12????
WF- Ωραία έπιασε το κόλπο,πάμε να παντρευτώ τώρα.
D- Ε, παίζω και εγώ σε αυτό το επεισόδιο.

*to be continued...*

Inside Joke VI: Return of the Jet Tie

2008-12-06T22:52:00.006+02:00

I, DG, WF, C, L, H: ΔΕ ΣΕ ΠΡΟΣΚΥΝΑΜΕ!
D: Ούτε εγώ σε προσκυνάω!
Δ: I, DG, WF, C, L, H γιατί δε με προσκυνάτε;
D: Ε, Δράκοντα, ούτε εγώ σε προσκυνάω!
I, DG, WF, C, L, H: Διότι έχουμε έναν απρόσμενο σύμμαχο στο πλευρό μας! Τον Βέργο!
* O Βέργος εμφανίζεται καβάλα στο κατάλευκο άτι του *
Β: Ποιος είσαι σύ ρε μαλάκα;
Δ: Ο Δράκων/Δράκοντας/Ελλοχείμ/Αλλάχ/Ιεχωβά/Θεός. Έχω καλάσνικοφ και σε πλακώνω!
WF: Σιγά μην είσαι κι ο σονγκόκου...
L: Ή Ο TYLER DURDEN.
C: Ή ο Kidman...
H: Ή o Riemann OHH}
DG: Ή ο House. Season 5 rocks.
Β: Omg, χαζός είσαι; Ακόμα και τα εστιατόρια της Πάτρας είναι καλύτερα από αυτό το αίσχος.
D: Κι εγώ αυτό λέω!
B: Κανείς δε συμφωνεί όμως μαζί μου, δυστυχώς. Για αυτό θα πάω στο πλευρό του Δράκοντα.
Δ: Χα! Τώρα είμαι πλήρως εξοπλισμένος villain. Έχω κι ένα φίδι στο πλευρό μου, το Αναδρακόντα.
D: LOL όπως ο Βόλντεμορτ τη Ναγκίνη.
L: ΧΕΣΤΗΚΑΜΕ! ΣΙΓΑ ΜΗ ΜΑΣ ΓΑΜΗΣΕΙΣ ΚΙΟΛΑΣ!
Δ: Α δε γαμάω. Είμαι celibate.
C: OMG. Τι με είπε τώρα. Πάω κι εγώ μαζί τους!
H: Βασικά ο πληθικός αριθμός του συνόλου σας είναι μικρότερος του πληθικού αριθμού του δικού μας. Άρα, σας έχουμε.
D: ΝΑΙ! I + DG + WF + L + H + D = B.F.F.E.
B: Νομίζετε. Ώρα να σας δείξω το σπουδαίο μου όπλο. Την αεριωθούμενη γραβάτα!
D: LOL έχει και μυστικό όπλο ο Βέργος! Ρε σεις αυτονού αγαπημένος ήρωας είναι η πριγκίπισσα CC. (πριγκίπισα σισι, επειδή είναι προγραμματιστής και η σίσι κορίτσι, τον κάνει αστείο)
WF: Ω σκατά. Είναι φοβερό όπλο. Μια φορά το είχαν χρησιμοποιήσει κάτι ληστές να κλέψουν το μαγαζί. Θυμάμαι πήγαν να κλέψουν την ταμειακή αλλά μπήκα μπροστά και μου κόψαν το χέρι.
Β: Τώρα θα δείτε!
/B βγάζει την αεριωθούμενη γραβάτα και την εκτοξεύει.
/D μπαίνει στη μέση, πεθαίνει ηρωικά και οδυνηρά
B: Σκατά, η γραβάτα έπεσε κάτω, φυσάει πολύς αέρας μάλλον.
C (φοβισμένος): Δεν είναι αέρας...είναι το άλογό σου Βέργο, που αποστάτησε...
Άλογο: Τη γάμησες Βέργο.
Θεός: Καλά τον είπες.
I, DG, WF, H, L: Τώρα σας έχουμε με αυτό το υπεργαμάτο άλογο!
Θεός: May the horse be with you...

*to be continued"

Inside Joke - Part 5

2008-12-06T14:56:00.003+02:00

Προσοχή! Οποιεσδήποτε ομοιότητες με πρόσωπα ή καταστάσεις της πραγματικής ζωής είναι εντελώς συμπτωματικές.

*ν μέρες μετά την συναυλία των Harmony..."
WF-Και των Darkwater.
C- Και των Meshuggah σε λεω. Είμαι celibate.
*καλά καλά,ν μέρες μετά τη συναυλία όλων αυτών*
Ι-Που λες Doppel, περάσαμε πολύ ωραία. Ακούσαμε τραγούδια,μεθύσαμε τον Κερσντ, κοροιδέψαμε τον Lloyd. Ήπιαμε Ice Tea. Τέτοια φάση τύπου.
Dοppelganger- axa
I- Α βλέπω σε ενδιαφέρουν πολύ αυτά που λεω..
DG- axa...θες να σου πω για το πεπτικό σύστημα. Είναι φοβερό.
Ι- Μπα,ασε...Θα πάρω ένα τηλέφωνο τον Ντρημκίλλη.
DG- axa
I-*παίρνει τηλέφωνο* *WARNING,CULT VOICE MAY FOLLOW,THOSE CULTNESS INTOLERANT ARE ADVISED TO STOP READING THIS IMMEDIATELY*
D-Έλα,κολλητουμπίνι μ! Τι κάνεις?
Ι-Γ***ω(word censored for celibates) Κνίτισες φυσικά. ΕΙΜΑΙ Ο ΓΙΩΡΓΩΝ!
D-LOL EPIKOURO FAIL.Κάνεις τον συσχετισμό προφανώς με τον τραγουδιστή τοπικού πατρινού συγκροτήματος "Φαίδων(α)".
Ι-ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΕΞΗΓΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ INSIDE JOKES? ΦΟΡ ΝΤΟΛΒΙΝΓΚ'Σ ΣΕΗΚ ΝΑΟΥΜ.
D-Προφανώς αναφέρεσαι στον ρόλο μου ως "αστειάτορα" σε μια ταινία που θα συμμετάσχω στο μέλλον,όπου εξηγώ όλα τα αστεία.
Ι- =_= Τεσπά...Τα έμαθες τα νέα?Ο Γουόριορ Φόρτσα παντρεύεται.
D- Ναι τα έμαθα, αλλά δεν μπορώ να έρθω. Έχω διάβασμα και μετά θα πάω για έξω.
Ι- ΓΙΩΡΓΩΝ!!!!
D- Καλά,καλά,θα έρθω. I will derive...I mean I will arrive in Rodos as soon as possible.
I-Προετοιμασία για το proficiency βλέπω...
D-ΣΤΕΛΙΩΝ!!!I mean...STELION!
DG-Μα κάτσε σήμερα είναι ο γάμος? Γμτ,και έλεγα σήμερα να μην βγω εξω για να δω House....εννοώ να διαβάσω για τα μαθηματικά αύριο.*αδιάφορο σφύριγμα*
D- Και πως θα πάτε στη Ρόδο σήμερα από τα Τρίκαλα?
Ι- Άστο πάνω μου...σε μια από τις περιπέτειες μου γνώρισα ένα άτομο που λίγοι πίστευαν οτι υπάρχει που μου έδωσε αυτό. Μια καραμούζα...μου είπε να τον καλέσω με αυτή όποτε τον χρειαστώ. Και αυτό θα κάνω...*ΣΟΛΟ ΚΑΡΑΜΟΥΖΑ*
*ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΝΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΠΡΟΣΓΕΙΩΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΒΕΡΑΝΤΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΤΟΥ ΝΤΟΠΕΛ*
DG-Τι? Έχω μεγάλη βεράντα!
D- LOL,αφού μένεις στον δεύτερο όροφο!
Ι- Σκάσε,ποιητική αδεία.
*Μέσα από το παράθυρο πέρασε μια γνώριμη,μα συνάμα άγνωστη φιγούρα. Ένας ζωντανός θρύλος...one man...one voice...one destiny!*
Γιαγιά Doppel-Ποιός είσαι εσύ,παλικάρι μου?
ΔΡΑΚΩΝ-ΕΙΜΑΙ Ο ΔΡΑΚΩΩΩΩΩΩΩΩΩΝ(επιτηδευμένα φαλτσαριστή φωνή) Τα σπάω,δεν τα σπάω? Πόσο βάζεις στη φωνή μου με άριστα το 10? Πες μου γιατί εχω αμφιβολίες αν είμαι καλύτερος από τον Dickinson ή όχι.
ΓD-Δεν σε άκουσα πολύ καλά,να σου πω την αλήθεια. Η ακοή μου δεν είναι και η καλύτερη.
Δ-ΚΑΝΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΑΜΠΑΛΗ! *πετάει γιαγιά του Doppel στην άκρη και μπαίνει στο δωμάτιο του Doppel*
D-OMG...Αυτός είναι ο...
Δ- Αυτός είμαι ναι. Προσκύνα με half-noob. Και εσύ σπόρε Irvine.

*to be continued*

Inside Joke- Part 4

2008-11-19T15:50:00.003+02:00

*Μετά το τέλος της συναυλίας*
C-Synaptical glitch looking glass
So enticing, real and free of lies
Prodigious, omnifarious
It nourishes, it feeds my starving eyes
I- Πωπω...πόσες μπύρες του έδωσες?
WF-Ουυυ...
C-Ρε παιδιά δεν τα έσπασαν οι Μεσούγκα? Πείτε! Πείτε!
WF-Ουυυ...
I-Ναι τα έσπασαν. Και ο Κιντμαν είπε πως σε αγαπάει. Και οτι του αρέσουν πολυ οι νέοι σου κρίκοι. :L
D- ΛΟΛ,δεν παίξαν οι Μεσούγκα ρε.
L- Δεν παίξαν οι Μεσούγκα,φλώροι.
D- Και εγώ αυτό λεω ρε παιδιά. Δε με ακούτε?
C- ΛΑΛ,τι με λέει αυτός? Πλάκα με κάνει? Εγώ το άκουσα το Pineal Gland Optics.Είμαι celibate.
I- Του έβαλες και το mp3 στα αυτιά ε?
WF- Αμέ.
D- ΛΟΛ,εχω και youtube link που του έβαζε το mp3 στα αυτία. Θέλετε να σας το δώσω?
I-Ρε παιδιά μιλάει κανένας?
L-Όχι δεν ακούω κανέναν. Ούτε βλέπω μια αιωρούμενη αφάνα. Μόνο 4 αιωρούμενες φαβορίτες... Και 2 δαιμόνισσες!!! Ελάτε στον Λόδυ... ^^^
I- Φόρτσα,πάμε να τους την πέσουμε?
WF- Ηθελά να παώ στη δουλειά, αλλά οκ. Αμέ.
Ι- Λόδυ,κοίτα εκεί, οι Σπυριδούλα...
L- OMG,που είναι? Που? Δεν είμαι μεταλλάς πια,είμαι υποστηρικτής του ελληνικού ροκ!!!
*Irvine και Fortsa πλησιάζουν δαιμόνισσες ενω Λόδυς δεν κοιτάει*
Ι-(follow my lead) Γειά σας κογίτσια.
Δ1- Χαχα,τι ωραία προφορά. Από που ειστε?
Ι- Είμαστε από τη Γαλλία. Εγώ είμαι ο Ζωγζ και από'δω ο φίλος μου ο Αντγέ.
Δ2- Γειά σου Αντγέ.
WF- Αλό, κγουασάν!
Δ1- Από που είστε στη Γαλλία?
Ι- Εεεε.. από το Ντολβίν!
WF- Ουί,χαγντκογ! ΝΤΕΘ ΓΚΓΟΟΟΟΥΛ.
Δ2- Νομίζω πως μας κοροιδεύουν...Δεν υπάρχει τέτοιο μέρος στη Γαλλία.
D- Κι όμως υπάρχει ! http://en.wikipedia.org/wiki/Dolving
I- Ο λε πουφ!
WF-Τεσπά, παω να δουλέψω τώγα. Με πεγιμένει και ο boss. Ογεβουάρ.
D- EPIC FAIL.
*Σιωπή*
D-Ρε παιδιά και εγώ είμαι εδω. Φόρτσα ούτε εσυ με βλέπεις? Με δουλεύεις? ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ. ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ? ΛΟΛΟΛΟΛ.
*Σιωπή*
D- Μα τι συμβαίνει? :W Αει στο καλό,παω να δω καμια σειρούλα.
C-ripples ascend to the surfaces of my eyes
their red pens drawing at random, at will
a myriad pains begotten in their wake
- the bastard spawn of a mutinous self

Breaking News! (Νέα που τα σπάνε)

2008-11-04T18:47:00.003+02:00

4/11/2008(FAIL,φαίνεται και πάνω η ημερομηνία)
Με μια ξαφνική ανακοίνωση που τάραξε όλους, ακόμα και εμένα που έχω φάει τις συγκλονιστικές ειδήσεις με το κουτάλι και κρίνοντας από την κοιλιά μου ήταν παχυντικές,ο επι χρόνια κιθαρίστας των Λοδάλλικα Rob Truheello αποχώρησε από τους θρύλους του παγώνι-metal για να φτιάξει τη δική του "true thrash" μπάντα, τους "Anniheellator". Εκνευρισμένος δήλωσε ότι "Οι Λοδάλλικα είναι μέηνστρημ και χέβι και αξίζουν μέχρι το δεύτερο τους ντέμο(αν και οι Λοδάλλικα δεν έχουν βγάλει ντέμο)" και οτι "Βαρέθηκα να λένε πως ο Kenshin είναι gay. Δεν είναι,απλά τον παίρνει λίγο". Ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Jaymz Lloydfield δήλωσε " Ο Truheello είναι κουλτουριάρης και προφανώς το γεγονός οτι χεζόμασταν στο τάλιρο τον χαλούσε. Ανυπομονώ να ακούσω πως θα τραγουδήσει και να κοροιδέψω τη φωνή του σε τηλεοπτικά σόου." Ο Irvich δήλωσε " Εγώ θα μείνω έξω από το κορόιδεμα. Είμαστε κάτοχοι δυο εσωτερικών πισίνων πιά, όχι μικρά παιδιά. Εύχομαι καλή επιτυχία στον Rob και στην trash-metal μπάντα του. Οι Lodallica σύντομα θα βρούν αντικαταστάτη και θα συνεχίζουν να σας αρμέγουν μέχρι το τελευταίο σας $." Ο Kersnt δήλωσε "ΛΑΛ ΠΛΑΚΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ? Είμαι celibate."

Οι μουσικοί ειδικοί συζητούν για πιθανή δημιουργία μιας νέας υποκατηγορίας thrash metal, του culture thrash metal. O debut δίσκος των Anniheellator αναμένεται εντός του 200Χ με τίτλο "ΠΟΣΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΠΙΑ? :L"

Εξομολόγηση

2008-11-03T01:31:00.003+02:00

Μετά την έντονη πίεση που δέχτηκα από τον κοινωνικό περίγυρο αποφάσισα να κάνω μια εξομολόγηση,σχετικά με ένα κοινό μυστικό που καιρό τώρα κρατούσα κρυμμένο μέσα μου.

ΤΑ ΣΠΑΩ. ΕΙΜΑΙ ΓΑΜΑΤΟΣ. ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΓΑΜΑΤΟΣ(ή γαμηστερός αν προτιμάτε.Ή γαμάουα για εσάς τους νεανίες με τις μοντέρνες σας λέξεις). Αυτά...

Να το λες και εσυ αυτό στον εαυτό σου καμια φορά, κάνει καλό...Ναι σε εσένα μιλάω, που κοιτάς την οθόνη και λες "τι μλκιες γραφει παλι ο Νατε Ποτάμης?!?".

Και αυτό το ποστ έχει ηθικό δίδαγμα οτι κατα βάθος όλοι μας είμαστε ολίγον κουλτουριάρηδες.

Υ.Γ. Το επόμενο σοβαρό ποστ σε αυτό το βλογ, με ακόμα περισσότερα αστεία που μόνο 5-6 άτομα καταλαβαίνουν, ΚΑΜΙΝΓΚ ΣΟΥΝ!kkthxbb

Inside Joke-Part 3

2008-10-30T22:15:00.007+02:00

"Δεν είμαι γκέι,απλά έχω κάποιους άντρες εραστές οι οποίοι είναι."
-Oscar Wilde

L-Είδατε το λέει και ο Oscar.Ο αληθινός άντρας είναι και λίγο γκέι. Και όχι δεν προσπαθώ να δικαιολογηθώ που την έπεσα στον Ίρβιν πριν.
Ι-Έλα τώρα... ^^^ Ε καλά πάντως και εγώ θα γινόμουν γκέι για τον Daniel.
WF-Σκάστε ρε θέλω να ακούσω τους Harmony. Έχω να πάω στη δουλειά μετά,αφήστε με να ευχαριστηθώ και λίγο ξεκούραση.
D- LOL,EPIC FAIL.
C-Ξεκούραση?!?!LAL. Έχει Meshuggah μετά. Θα παίξουν PINEAL GLAND OPTICS ναουμ,έχω προαίσθημα.Έχουν σηκωθεί οι τρίχες από τις φαβορίτες μου.
Τραγουδιστής Harmony/Darkwater(διχασμένη προσωπικότητα):Ξέρετε μια μπάντα που λέγεται Darkwater?
WF-ΝΑΙΙΙΙΙ ΟΥΥΥΥΥΥ!!!!!
Ι-Ε ΑΥΤΟΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΣΟΥΗΔΙΚΑ? ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΥ. ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟΝ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΕΤΕ ΤΟΝ ΝΤΟΛΒΙΝΓΚ ΝΑΟΥΜ.\m/O ΝΤΟΛΒΙΝΓΚ ΚΑΙ ΝΑ ΗΞΕΡΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ,ΣΟΥΗΔΙΚΑ ΘΑ ΜΙΛΟΥΣΕ.ΤΟΣΟ ΤΑ ΣΠΑΕΙ.
C-Αμάν πια με αυτόν τον Dolving... ΚΙΝΤΜΑΝ ΡΕ!
ΤH/D: Θα φωνάξουμε στην σκηνή τον μπασίστα των Darkwater για να παίξουμε ένα κομμάτι τους!
WF-ΝΑΙ ΟΥΥΥΥΥ! ΓΟΥΣΤΑΡΩ! ΦΟΒΕΡΗ ΕΚΠΛΗΞΗ!
L-ΑΝΕΒΑΣΤΕ ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΣΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΩ. Η ΦΩΝΗ ΜΟΥ ΤΑ ΣΠΑΕΙ.ΞΕΡΩ ΚΑΙ ΝΤΑΡΚΓΟΥΟΤΕΡ ΚΑΙ ΣΕΝΤΕΝΣΤ ΚΑΙ ΤΟ ASHES ΑΜΑ ΛΑΧΕΙ ΤΟ ΛΕΩ.
D-Έχω κάτι λινκς από Youtube που το λέει. Θέλετε να σας τα δώσω? http://www.youtube.com/watch?v=GVeV281jzhU&feature=related
I-Σπαμ-μποτ! Μικρέ πειρατή! Χαμένε Βράχε!
D-Δεν είμαι μικρός και Lost Sucks!
WF-ΔΕΝ ΕΧΩ ΙΔΕΑ ΠΟΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΑΙΖΟΥΝ! ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΤΡΙΜ ΘΙΑΤΕΡ,ΑΛΛΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ.ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΩ ΜΕΘΥΣΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ICE TEA!
I-Για αυτό πρέπει να πίνεις Γκρήν Τι,είναι καλύτερο :L
D-Γκρήν Τι sucks.
*Ίρβιν κοιτάει άγρια προς Ντέρμι*
dermi57-Γιατί κοιτάς εμένα,εγώ δεν έκανα τπτ...:W
D-LOL PLAKA KANW,GREEN TEA RULES...Κολλητέ μου :)
Ι-ΕΛΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ! (TCMCE)

Ξαφνικά τα κινητά όλων δονούνται...
Αποστολέας:"TheCursed"-"Η μάνα μου ακούει Meshuggah. Είμαι celibate. Αγαπάω την Frau Litsa μου. Και τον Τhordendal"
ΟΛΟΙ *στρεφόμενοι προς την γενική κατεύθυνση του Κερσντ*: Ρε συ δίπλα σου είμαστε...-_-
I-ΘΑ ΓΙΝΩ ΚΑΤΑΜΑΥΡΗ!

To be continued...

Inside Joke- Part 2

2008-10-27T23:57:00.002+02:00

WF-Για δες, στο μεσοδιάστημα μεταξύ των δυο παρτς φτάσαμε στη συναυλία. λαχαλαχα.
Ι- lol ναι, α και btw o Heell μου είπε στο εμεσεν οτι εσυ δεν πίνεις Ice Tea, πίνεις Red Bull.
L-Έρβην, πόσες φορές θα στο πω, ο Heell δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο! Σαν τον Χριστό...ή τον Lars.
C- :| O LARS ΥΠΑΡΧΕΙ ΡΕ. L.H.O! VOLAPUK ΔΕΝ ΞΕΣ,PLATTDUUTSCH ΔΕΝ ΞΕΣ,ΤΙ ΜΙΛΑΣ! ΘΑ ΒΑΛΩ ΤΟΝ LARS ΝΑ ΣΕ ΔΕΙΡΕΙ. ΕΙΜΑΙ CELIBATE.
D- Σιγά μην τον γ*μήσεις κιόλας...λολ παντα το λέω αυτό το αστείο!
C- Λοιπόν, μην το παρατραβάτε γιατί θα κάνω leave. Δηλαδή αν δεν έπαιζαν οι Meshuggah θα έφευγα και τώρα. Έχω βάλει και extensions στις φαβορίτες για τον Kidman ναουμ.
L- *ψιθυριστά* πότε θα του πούμε?
WF- Εχω φέρει μπύρες να τον ποτίσουμε να μην πάρει χαμπάρι.
Ι- Ο Heell μου λέει να σου πω οτι είσαι Sailor-Moon, καλέ μου Κέρσι.
L- Και Syllabear!!! Μα αφού φόρεσα τη μπλούζα Nightwish, γιατί δεν έρχονται οι γκοθούδες τόση ώρα? Πες σε αυτόν τον Heell αν ξέρει καμια γκοθού να της πει να έρθει από εδώ να τη γνωρίσω.

Σύντομα πλησιάζουν δυο όμορφες γκοθούδες...

L- ΟΟΟΟΗ... Γειά σας κορίτσια. Ακούω Epica,οχι για τη Simone,αλλα επειδή είμαι true. Εχω μπλούζα και τσάντα Nightwish. Πότε θα κάνουμε σεξ? ^^^

Τα κορίτσια αγνοουν τον Λοδυ και πάνε κατευθείαν στον Καταραμένο.
G1-Γειά σου. Μου αρέσεις. Μοιάζεις με τον Austin Powers.
G2- Αυτά τα extensions με τρελαίνουν. Μοιάζεις για άντρας πρόθυμος για σεξ.
C- Πλάκα με κάνεις? Είμαι celibate. Κρατιέμαι για τον Kidman.
I- Καλά τον είπες.
*Lloyd από πίσω τραγουδάει Lacuna Coil,αλλά ακόμα τον αγνοούν*
L- Πάντως η φωνή μου τα σπάει!
G1- Τι είναι αυτό το σελιμπέητ? Είναι κολλητικό?
G2- Πωπω, δεν υπάρχουν πια αληθινοί άντρες. Πάμε να βάψουμε τα νύχια μας μαύρα και να γράψουμε στίχους στα σταράκια μας...
L- Να έρθω και εγω?
Ι- Εσύ να κάτσεις εδω, θέλουμε να βάλουμε τα νερά και τις άλλες μαλακίες που φέραμε στη συναυλία χωρίς λόγο μεσα στην τσάντα σου.
WF-Κορίτσια,πριν φύγετε, πάρτε αυτά τα ροδάκινα από μένα. *σκέφτεται "λαχαλαχα peaches for bitches"*

Ξαφνικά η συναυλία αρχίζει...
D- Ε ΠΑΙΔΙΑ ΚΟΙΤΑΞΤΕ Ο VITAS!
ΟΛΟΙ- ΠΟΥ?ΠΟΥ?
D- LOL ΠΛΑΚΑ ΚΑΝΩ ΟΙ DARKWATER ΕΙΝΑΙ.
ΟΛΟΙ- -_-...
WF- Ρε συ οι Harmony είναι, όχι οι Darkwater..
ΟΛΟΙ- -_-...

To be continued...

Inside Joke- Part 1

2008-10-27T23:12:00.008+02:00

Ήταν ένα υπέροχο απόγευμα στο απροσδιόριστο τοπίο που περιείχε έναν φανταστικό συναυλιακό χώρο.Μια μεγάλη παρέα ν ατόμων (μετρήστε τα μόνοι σας) περπατούσε σε έναν μεγάλο δρόμο που οδηγούσε στον φανταστικό αυτό συναυλιακό χώρο, που θα ονομάσω "i".

Irvine- Αναρωτιέμαι πως μας έπεισες Τσέιοςκρου να πάμε να δούμε live αυτούς τους Darkwater...
Warriorfortsa aka Tseioskrou- Darkwater και Harmony.
Cursed- Και Meshuggah !~1
I- Ναι καλέ μου Κέρσι οτι πείς...Πάντως δεν καταλαβαίνω, αφου τυπικά είναι η ίδια μπάντα, γιατί παίζουν δυο φορές?
WF-Δεν είναι η ίδια μπάντα...Οι Harmony δεν έχουν τον ίδιο μπασίστα.Μόνο τα υπόλοιπα μέλη είναι ίδια!
Ι- :W. Μα ο Heell μου είπε οτι οι Darkwater είναι μέηνστρημ και χέβι! Αν και το ίδιο λέει για όλα τα συγκροτήματα...
Lloyd- Ποιός είναι αυτός ο Heell? Και πότε θα βρούμε τις γκοθούδες?
C- Και τους Meshuggah!!!~1 Είμαι celibate.
I- Ξέρεις...εκείνος ο φίλος μας, που λέει συνεχώς αστεία με μαθηματικά και γελάει μόνος του. Που είναι και κουλτουριάρης. Ξέρεις ":L" και έτσι...
L- Δε μου λέει τίποτα...Μήπως είναι από αυτούς που δεν καταλαβαίνουν τα κρυφά νοήματα του Fight Club?
WF-Ούτε εμένα...μήπως του μιλάτε την ώρα που δουλεύω?
Dreamkiller- ΕΓΩ ΤΟΝ ΞΕΡΩ!
Ι-Είδατε?
*Αμήχανη Σιωπή*
D- ΛΟΛ ΠΛΑΚΑ ΚΑΝΩ ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΡΩ!
WF-Τεσπά, ας πιούμε Ice Tea!
Λίγα Ιce Tea αργότερα...

to be continued...

Lodallica- Live at Dolving (Ντολβίν) 2008

2008-09-16T14:21:00.003+03:00

Μετά ν χρόνια απούσιας(ν φυσικός αριθμός) από το Dolving (πατήστε το στη Wikipedia,εγω δε ξέρω γεωγραφία να σας πω που είναι ακριβώς), το πιο hardcore(χάγντκογ) χωριό της Γαλλίας, οι Lodallica επιστρέφουν στο μέρος που τους τάισε πολλά τυριά και κρασί και τους έκανε άντρες(ναι καλα) για να δώσει μια παράσταση που έμελλε να μείνει αξέχαστη σε όλους.To release παρ'τη του Death Manetic.

Πριν την συναυλία, ο Lloydfield έκανε γαργάρες με μερέντα για να ετοιμάσει τη φωνή του και να ρίξει τις γκοθούδες groupies που τον ακολούθησαν μέχρι το Dolving. O Truheello παρακολουθούσε Kenshin και οι υπόλοιποι τον κορόιδευαν. Εντωμεταξύ, ορδές χαγκτνκογ Γάλλων είχαν μαζευτεί κάτω από τη σκηνή ουρλιάζοντας για να βγει το οχι και τόσο αγαπημένο τους συγκρότημα και να του πετάξουν καρέκλες.

Όταν επιτέλους βγήκαν στη σκηνή ο Lloydfield έπιασε το μικρόφωνο και είπε "Θέλετε να μας πετάξετε καρέκλες? FUCK NO JAYMZ" με τους Γάλλους να φωνάζουν από κάτω [death growl] FUCK YOU JAYMZ[/death growl] Βλέποντας ότι δεν τους έπαιρνε να κάνουν και πολλά ξεκίνησαν με το πρώτο τους τραγούδι από το νεο alBOOM (Death Manetic), το You Should Get A Life(Ειρωνικό καθώς οι Lodallica χρειάζονται να "Get a life" περισσότερο από τους φαν τους.)

Ο Truheello με μαθηματική ακρίβεια(!) απέδωσε όλα τα μεγάλα χιτ(????) της μπάντας, που περιλάμβαναν το Enter SandManos,το Trapped Under Ice Tea, το The UnforgIrvine (το 1,τα αλλα είναι μαλακίες) καθώς και νέα κομμάτια, όπως το ήδη αγαπημενο των φαν All Night Merenda Long και το Imba,Celibate and Cursed.

Ο Κερσντ κυριολεκτικά γάμησε στο σελιμπάσο! Jaymz σε μεγάλα κέφια έβγαλε τον καλύτερο του εαυτό, βγάζοντας τη φωνή της γάτας όταν την πατάς με δύναμη στην ουρά. Irvich απαίσιος όπως πάντα στα κονσερβοκούτια, έδινε το ρυθμό, μα οι υπόλοιποι δεν τον δεχόντουσαν.

Έκπλήξη για όλους αποτέλεσε η εμφάνιση του Δράκοντα στη σκηνή για μια ΔΡΑΚΟΝΤΕΙΑ συνεργασία. Διώχνοντας τον Lloydfield από το μικρόφωνο (επειδή ήταν ΑΜΠΑΛΟΣ), ο Δράκων και τα παιδιά έδωσαν μια συγκλονιστική ερμηνεία του Konnossif and Destroy, με τίτλο Δρακωνossif and Destroy, προκαλώντας άναρθρες κραυγές από τους κατοίκους του Ντολβίν και ατέλειωτο ξύλο όπως μόνο αυτοί γνώριζαν.

Το Setlist της βραδιάς ήταν...

1. You Should Get A Life
2. All Night Merenda Long
3. 2Χ4=8
4. The UnforgIrvine
5. ...and Reas for All
6. Imba, Celibate and Cursed
7. Cy(m)anide
8. The Unnamed FAILing
9. The Celibacy Remains
10. Trapped Under Ice Tea
11. For Tsoum The Bell Tolls
12. The Peacock Always Comes
13. Master of Peacocks
14. Enter SandManos

Encore
15. Bitchkrieg
16. Whiplars
17. Jump in the Jaguar
18. Δρακωνossif and Destroy (Δράκων feat Lodallica)

Death Manetic

2008-09-04T18:00:00.004+03:00

OH NOES THEY R BACK!

Και ναι κυρίες και κύριοι. Οι Lodallica (τώρα με δυο l για διπλή επιτυχία!) ξαναχτυπούν και αυτή τη φορά θα πονέσει (τα αυτιά σας) ακόμα πιο πολύ! Το συγκρότημα που έγραψε ιστορία στο χώρο της trash-metal(pun intended) κάνει μια μεγαλειώδη επιστροφή στο ελληνικό μουσικό στερέωμα. Έχοντας ξανα στο δυναμικό της τον θρυλικό σελιμπασίστα Κερσντ, τις φαβορίτες του στα ντράμς, τον ολλανδό φίλο τού Lars Irvich στα κονσερβοκούτια, τον ανερχόμενο μπασίστα Truheello στην κιθάρα (wtf?) και φυσικά κανέναν άλλο παρά τη μοναδική μου αγάπη Jayms Lloydfield στα φωνητικά (και τις φαβορίτες του σε backing vocals), οι Lodallica τολμούν και πάλι να προκαλέσουν την αηδία...εννοώ το κατεστημένο με τη σκεπτόμενη "μουσική" τους. Ανοξείδωτοι όπως πάντα, οι Lodallica επιστρέφουν στον ήχο(μόνο ως ήχος θα μπορούσε να περιγραφεί) των πρώτων άλμπουμ που αγαπήθηκαν τόσο όσο λίγα (αλλά όχι τόσο οσο πολλά) αλBOOM, όπως το Heell'Em All, το ...And Reas for All και το all-time κλάσει-κ Master of Peacocks.

Η κόντρα που είχε ξεσπάσει μεταξύ Κερσντ και Lloydfield λύθηκε τελικά... Μετά από ανταλλαγή βαριών κουβεντών... Συγκεκριμένα, ένα απόσπασμα από τους καβγάδες τους...

-Αφου Volapuk δεν ξέρεις, Plattduutsch δεν ξέρεις, τι τραγούδια θες να γράψεις;
-ΚΑΙ ΕΣΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΟ FIGHT CLUB ΡΕ! ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ,ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ,ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ! Κρυφά νοήματα! HELLO!!!
-Πλάκα με κάνεις;

Τελικά κατάφεραν να τα βρούν μετά από πολλές μπύρες και υπο τους ήχους του Dryad of the Woods. Μετά τη συμφιλίωση ο Κερσντ φώναζε τον Jaymz "Loyloydh" και ο Jaymz τον Κερσντ "μοναδική μου αγάπη"

Μετά τα χοτ γκόσιπ του συγκροτήματος,ας επιστρέψουμε στον δίσκο αυτό. Το εξαιρετικό εξώφυλλο (από ανακυκλωμένο χαρτί υγείας) μπορείτε να το δείτε παραπάνω. Στο νέο αυτό αλλά συνάμα παλιό ήχο συνέβαλε ο εξαιρετικός παραγωγός, κρήτικαλ χίτερ και με(ρέ)ντορας της μπάντας- μεγαθέρεμιν, Μάνως. Οι Lodallica του ζήτησαν να βοηθήσει ωστε να βγάλουν ένα σοβαρό άλμπουμ επιτέλους, αλλά αυτός το βιολί του.

Και τώρα η στιγμή που όλοι περιμένατε. Τα κομμάτια του δίσκου ! Σας τα παραθέτουμε για να γελάσετε και εσείς οσο εμείς όταν τα διαβάζαμε...

1. You Should Get A Life
2. Theremin of Leon
3. Imba, Celibate and Cursed
4. The Peacock Always Comes
5. All Night Merenda Long
6. Cy(m)anide
7. The UnforgIrvine III (We Can't Think of Original Titles)
8. The Lodys Kiss
9. Sideburns and Relention
10. My Λάχαλαχαlypse

A Virtual Lovestory...(Part 1?)

2008-09-02T14:52:00.004+03:00

(Αυτός δεν είναι εγώ... Θα μπορούσε να είναι...Θα μπορούσε να γίνει)
------------------------------------------

Τον βρήκαν να κοιμάται χαμογελαστός δίπλα στην οθόνη του υπολογιστή. Δεν ήταν πια ο ίδιος...

Όταν την αντίκρυσε πρώτη φορά, σκέφτηκε πως ήταν τα πιο ωραία πίξελ που είχε δει στη ζωή του. Της έπιασε κουβέντα, κρυμμένος πίσω από την ανωνυμία του διαδικτύου και μέσα από άκομψα αστεία την έκανε να τον προσέξει. Θα γινόταν ξεχωριστός για αυτή, απλά δεν το ήξερε ακόμα...

Ξεκίνησε ως ένα αθώο αστείο, φλέρτ μέσα στα όρια της πλάκας, δίχως συνέπειες, δίχως φόβο. Γνωρίστηκαν, μίλησαν, γέλασαν, έκλαψαν, τραγούδησαν... 5 ώρες χρειάστηκαν για να αλλάξουν όλα μέσα του. Θα γινόταν ξεχωριστή για αυτόν, απλά δεν το ήξερε ακόμα...

Δεν ήταν πια πίξελ...Ήταν ένα άτομο, όμορφο όσο λίγα για αυτόν, στην άλλη άκρη της γραμμής...Τόσο μακριά, μα ταυτόχρονα τόσο κοντά... Περίμενε με τις ώρες να τη δει συνδεδεμένη, να της μιλήσει, να αστειευτεί, να την κάνει να γελάσει...Δεν μπορούσε να δει τίποτα από αυτά, έβλεπε μόνο λέξεις και εικόνες, μα και πάλι ήταν χαρούμενος. Είχε γίνει ξεχωριστή για αυτόν, το ένιωθε πια μέσα του...

Αυτή δεν υποψιαζόταν τίποτα. Τον έβλεπε να συμπεριφέρεται παράξενα, να την προσβάλλει συνεχώς μα ταυτόχρονα να αστειεύεται(?) πως την αγαπάει... Δεν ένιωθε πόνο όμως, ένιωθε χαρά, την έκανε να γελάει. Μπορούσε να του το δείξει μόνο με λέξεις και εικόνες, μα και πάλι ήταν χαρούμενη. Είχε γίνει ξεχωριστός για αυτή, απλά δεν ήθελε να το παραδεχτεί ακόμα.

Οι φίλοι του αντέδρασαν παράξενα όταν τους το είπε. Πήγαν να του δείξουν οτι αυτό που κάνει είναι παράλογο. Τους είπε ότι αν στον έρωτα υπήρχε λογική,δε θα ήταν τόσο μαγικός...
Χρειαζόταν την υποστήριξη τους όσο τίποτα και εκείνοι τελικά του την πρόσφεραν. Αποφάσισε να κάνει κάτι παράλογο, μα ταυτόχρονα τόσο λογικό... Υπήρχε μια μεριά του που τον εμπόδιζε, ήθελε να τον κάνει να συνειδητοποιήσει το λάθος του... Μισούσε αυτή την πλευρά του... Την σκότωσε ένα βράδι έχοντας πιει ελάχιστα, έχοντας όμως σκεφτεί πολύ... Είχε γίνει ξεχωριστή για αυτόν και θα της το έλεγε...

Αυτή ετοιμαζόταν να κοιμηθεί, μα εκείνος εμφανίστηκε άξαφνα ένα δευτερόλεπτο πριν αυτη εξαφανιστεί... ίσως και για πάντα. Του μίλησε... Είχε γίνει ξεχωριστός για αυτή και αυτή μόλις το είχε συνειδητοποιήσει.

Της είπε τα πάντα, ακροβατώντας στο τεντωμένο σκοινί του φόβου, ιδρωμένος μα ταυτόχρονα πιο αποφασισμένος από κάθε άλλη φορά. Μπροστά σε μια οθόνη είπε όσα δεν είχε τολμήσει να πει ποτέ άλλη φορά στη ζωή του...Και εννοούσε κάθε λέξη. Ήταν ξεχωριστή για αυτόν και το ήξερε πως και αυτός ήταν ξεχωριστός για αυτή...

Ήταν ξεχωριστός για αυτή, όμως δυσκολευόταν να πει το ναι... Η δικία της πλευρά που μισούσε της έπιασε κουβέντα, κάνοντας την να βυθιστεί σε σκέψεις. Έφυγε για αρκετή ώρα και άφησε τη σιωπή της να του κρατήσει παρέα... Γύρισε αργότερα για να του πει οτι η πλευρά της που μισούσε την είχε πείσει...Ήταν ξεχωριστός για αυτή, μα ήταν μακριά της και τον χρειαζόταν κοντά της. Της απάντησε οτι αν ο έρωτας είχε λογική, δε θα ήταν τόσο μαγικός... Η άλλη της πλευρά σώπασε. Αυτή είπε το ναι. Ήταν ξεχωριστός για αυτή και τώρα ήξερε πως θα ήταν κοντά της...

Θα μοιραζόντουσαν συναισθήματα, σκέψεις, εικόνες... Θα βυθιζόντουσαν όλο και πιο βαθιά, μέχρι κάποτε να είναι πολύ αργά... Κάθε φορά που έβλεπε τη φωτογραφία της, ήθελε να απλώσει το χέρι του και να την αγγίξει. Μα ήταν μακριά του και ας την ένιωθε τόσο κοντά του. Είχε αμφιβολίες? Μπορεί. Είχε στιγμές θλίψης? Ναι. Τον ένοιαζε? Όχι. Ήταν ξεχωριστή για αυτόν και τον έκανε ευτυχισμένο...

Ένας φίλος κάποτε τον ρώτησε αν μπορείς να κάνεις download τον έρωτα... Δεν ήξερε, αλλά σκόπευε να δοκιμάσει...(και ας φοβόταν οτι στο τέλος θα εγκλωβιστεί). Να κλάψει, να γελάσει, να μιλήσει, να τραγουδήσει... Να ζήσει.

Τον βρήκαν να κοιμάται χαμογελαστός δίπλα στην οθόνη του υπολογιστή. Ήταν ακόμο ο ίδιος... Απλά οι άλλοι δεν ήθελαν να το πιστέψουν...

Lodys

2008-06-17T14:43:00.005+03:00

The Apocalypse Is Here...

Μετά από μια μακροχρόνια απουσία (τουλάχιστον ν χρόνων, όπου ν φυσικός αριθμός) οι Λοδάλικα(τώρα στα ελληνικά λόγω παγκοσμιοποίησης) απελευθέρωσαν το τελευταίο τους δημιούργημα στο ανυποψίαστο κοινό . Ο κύριος που είναι βουτηγμένος στο αίμα και το σπέρμα του εξωφύλλου (ψέμματα δλδ βυσσινάδα είναι) είναι ο τραγουδιστής της μπάντας κ.Lloydfield(του οποίου οι φαβορίτες αδυνατούν να απεικονισθούν στο εξώφυλλο) με το νέο του λούκ,χωρίς μακριά μαλλιά(ή με κοντά μαλλιά αν προτιμάτε) και με νέα country φωνή, που αγόρασε με τον κουβά με τα λεφτά που μάζευε από την εποχή του Heell'Em All.

Ο νέος δίσκος ήτο διαφορετικός και αυτό γιατί οι Λοδάλικα ήθελαν να αποδείξουν οτι δεν είχαν ξεπουληθεί λόγω του Βλακ Album (για το οποίο δε θα γράψω άρθρο,έχει τα μαύρα του τα χάλια). Κανείς δεν τους πίστεψε... Τραγούδια όπως το "2X4=8", το "Ain't That Kitsch" και το "The Pterodactyl Porn" αν και δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν(αφού και τα άλλα χάλια είναι) από τα παλιότερα hit(?) της μπάντας, κατακρίθηκαν σκληρά από τους φάν, γιατί δεν ήταν αρκετά τρού μέταλ.

Στα προσωπικά της μπάντας υπήρχαν ήδη αναταραχές. Δυο μεγάλες φαβορίτες καλλιτεχνών όπως του Lloydfield και του Kersnt δεν μπορούσαν να βρίσκονται στο ίδιο συγκρότημα. Τα άλλα μέλη ποτέ δεν συμπάθησαν τον Kersnt και του έκαμαν πλάκες. Του ζητούσαν σεξ(not true), του έβριζαν την Ολλανδία και γελούσαν μαζί του επειδή του άρεσε το St.Anger. Σύντομα θα ερχόταν η μεγάλη ρήξη...

Του μπι κοντίνιουντ...

Fly away my space rocket...

2008-06-17T13:56:00.002+03:00

Για να μαθαίνουν οι παλιοί και να θυμούνται οι καινούργιοι !

http://www.youtube.com/watch?v=Xk6QVHAaa3c <------(Πτεροντάκτυλ Πόρν!!!)

Άλλο ένα μάθημα τέχνης από το (ανεμό)βλογ του Νήαρ,kkthxbb.

"Θανάσιμος Θάνατος"

2008-06-16T01:08:00.003+03:00

Ο κύριος Γκαριμπάλντι βρισκόταν μέσα σε ένα υγρό κελί μιας φυλακής. Είχε καθήσει σε ένα παγκάκι του κελιού και ήταν αμίλητος για ώρες. Χαμένος στις σκέψεις του, δεν είχε καταλάβει ακριβώς πως είχε βρεθεί εδω μέσα. Γύρω του διάφοροι φυλακισμένοι συζητούσαν.

-<<Εσύ πως βρέθηκες εδώ μέσα;>>
-<<Μονόπολη. Εσύ;>>

Ο κύριος Γκαριμπάλντι δεν είχε τίποτα ασυνήθιστο πάνω του, εκτός βέβαια από το επίθετο του. Είχε παντρευτεί από μικρός την κυρία Κλημεντίνη. Ζούσε μια φυσιολογική ζωή, τίποτα αξιόλογο για να γράψει για αυτό κάποιος στο blog του. Μέχρι εκείνη τη μέρα...O ήρωας μας προσπάθησε να θυμηθεί τι ακριβώς είχε συμβεί...

Ήταν μεσημέρι και ο κύριος Γκαριμπάλντι είχε γυρίσει από μια κουραστική μέρα δουλειάς στο Kavli's Cheese Factory. Η κυρία Κλημεντίνη, μισοκοιμισμένη στις βατραχοπιτζάμες της(όποιος πιάσει το reference κερδίζει Γκρήν Τι Λεμόνι), βλέποντας τον άντρα της να μπαίνει στο σπίτι έσπευσε να ρωτήσει:
-<<Γύρισες, αγάπη μου;>>

Η ερώτηση αυτή ενόχλησε για κάποιον περίεργο λόγο τον κ.Γκαριμπάλντι. <<Δεν βλέπει μπροστά της οτι γύρισα;>>,σκέφτηκε, αλλά απάντησε: <<Ναι,αγάπη μου>>.

Λίγο αργότερα, ο κ.Γ. κάθησε στο τραπέζι για να φάει. Η γυναίκα του τον ρώτησε :<<Αγάπη μου, θες φαγητό;>> Το χέρι του Γ. άρχισε να χτυπάει νευρικά πάνω στο τραπέζι μα η απάντηση ήταν πάλι ναι. Όταν αργότερα ζήτησε και ένα δεύτερο πιάτο και η γυναίκα του τον ρώτησε αν το φαγητό του άρεσε, ο κ.Γκαριμπάλντι έφυγε εκνευρισμένος από την κουζίνα, η όρεξη του είχε περάσει.

Αποφάσισε το βράδυ να βγει έξω για να ξεσκάσει. Πλύθηκε,χτενίστηκε,έβαλε την κολόνια του και τα καλά του ρούχα. Βλέποντας τον η κυρία Κλημεντίνη ρώτησε :<<Θα βγείς έξω;>>
-<<ΟΧΙ,ΕΒΑΛΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΣΩ ΣΠΙΤΙ ΝΑ ΔΩ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!Στο διάολο πια...>> της φώναξε και έκλεισε δυνατά την πόρτα πίσω του. Ο κύριος Γκαριμπάλντι δεν μπορούσε να σκεφτεί καθαρά πια, ο εκνευρισμός του δεν τον άφηνε. Έφτασε σε ένα μπαρ και έκατσε σε ένε τραπέζι. Ένας σερβιτόρος πλησίασε και τον ρώτησε :<<Θα πάρετε κάτι να πιείτε;>> O Γ. σηκώθηκε και έριξε μια μπουνιά στον ανυποψίαστο σερβιτόρο. Γύρισε σπίτι του φουριόζος, πέταξε τα ρούχα του από εδώ και από εκεί, πήγε και έβαλε τις πιτζάμες του και έπλυνε τα δόντια του. Το μόνο που ήθελε ήταν να κοιμηθεί... Καθώς κατευθυνόταν προς το δωμάτιο του, εμφανίστηκε μπροστά του η γυναίκα του.

-<<Πας να κοιμηθείς;>>
Τα μάτια του κ.Γκαριμπάλντι κοκκίνισαν όσο καμία άλλη φορά και άρπαξε τη γυναίκα του από το λαιμό. Καθώς έσπρωχνε την κ.Κλημεντίνη προς το παράθυρο, αυτή τον ρώτησε: <<Θα με σκοτώσεις;>>

...

Ένα ουρλιαχτό οργής αντήχησε στη γειτονιά και αμέσως μετά ένας γδούπος.

Ξαφνικά, ο κύριος Γκαριμπάλντι ένιωσε μια μεγάλη γαλήνη μέσα του, μέχρι να συνειδητοποιήσει τι είχε κάνει... Λίγες ώρες αργότερα μπήκε σε ένα αστυνομικό τμήμα, πλησίασε έναν αστυνομικό και του είπε:

-<<Δολοφόνησα τη γυναίκα μου...>>
-<<Δηλαδή, θέλετε να σας συλλάβουμε;>>

Και ο κύριος Γκαριμπάλντι σωριάστηκε λιπόθυμος στο πάτωμα...

...And Reas For All

2008-06-14T14:57:00.004+03:00

Λάχα,Λάχα...

Αν το Heell'Em All προκάλεσε αναταραχή στο ελληνικό μουσικό στερέωμα, το ...And Reas For All προκάλεσε ακόμα μεγαλύτερη(δεν μπορούσα να σκεφτώ κάτι αστείο για να γράψω). Το ενδεχομένως πιο progressive άλμπουμ της μπάντας-φαινόμενο(?), καθώς στο εξώφυλλο απεικονίζεται ο γνωστός άγνωστος Γουόριορφορτσα τις Απόκριες, έχοντας ντυθεί...κάτι ωραίο. Το πρώτο τους άλμπουμ μετά το disconnect που έφαγε ο πρώτος τους μπασίστας, που αν και οι Lodallica θρήνησαν,συνειδητοποίησαν οτι μπορούσαν να βγάλουν λεφτά και χωρίς αυτόν και συνέχισαν το ανίερο τους έργο. Προσλαμβάνοντας τον νέο (σελι)μπασίστα Κερσντ και τις φαβορίτες του στη μπάντα, οι Lodallica(ακόμα με ένα l) κατάφεραν να γράψουν τα πιο σκοτεινά κομμάτια (για να μην τα βλέπει κανένας) της καριέρας τους, αξιοποιώντας στο μέγιστο τα απαίσια φωνητικά του Lloydfield, άλλα και το απόλυτο μουσικό όργανο theremin. Ποιός μπορεί να ξεχάσει το ομώνυμο κομμάτι, που είναι το μουσικό εφάμιλλο μιας ταινίας του Αγγελόπουλου ή τον ύμνο του παγόνι-metal "Βλάckened", που αφιέρωσαν στους απανταχόυ χρηματοδότες εεεε... φαν τους. Αξιομνημόνευτα τραγούδια επίσης είναι το "Doppelganger of Sorrow", η μπαλάντα "One+One=Three (Για μεγάλες τιμές του One)" και το "Frayed Ends of Κρουασάνιτυ". Οι απανταχού κρητικοί(pun intended) αναφώνησαν "Ανοξείδωτο!" για άλλη μια φορά αναγνωρίζοντας την (αν)αμφίβολη ποιότητα των κομματιών, αλλά και το "έξυπνο λογοπαίγνιο" του τίτλου που μεταφράζεται "Αντρέας για όλους"(για εσάς που δεν τα πιάνετε).

Ξεσκονίστε λοιπόν τη μουσική σας βιβλιοθήκη για αυτό το καφριστούργημα (ή κατεβάστε το από torrent) και πετάξτε και εκείνη την σακούλα με πατατάκια από το ράφι, ένα μήνα είναι εκεί και έχει χαλάσει.

Near

Lodallica Reunion?

2008-06-13T16:34:00.007+03:00

Αυτό το μυστηριώδες εικονίδιο (που προφανώς ΔΕΝ έφτιαξα μόνος μου με Microsoft Paint) εμφανίστηκε στο σάιτ των Lodallica, των θρύλων του παγόνι-metal, χτές στις αργάμιση τα ξημερώματα, προκαλώντας δέος στους πολυάριθμους (τουλάχιστον ν+1, όπου ν φυσικός αριθμός) θαυμαστές τους. Ήδη ειδήσεις για μια πιθανή reunion των μελών της μπάντας για ένα νέο αλBOOM κάνουν κύκλους στο Ιντερνέτ και ακόμα χειρότερα ακούγεται οτι το άλBOOM θα έχει αυτή τη μλκια για εξώφυλλο...
Μάλιστα ο γνωστός δημοσιογράφος και παγονοπνίχτης Ντηριμκίλλης δήλωσε πως χτές είδε τον γνωστό στιχουργό και λάτρη της Μερέντας, Lars Irvich να συζητάει σε γνωστό παρακμιακό μπαράκι με τις φαβορίτες του τραγουδιστή της μπάντας Jaymz Lloydfield, αλλά και τον γνωστό καθηγητή πανεπιστημίου Dr. Papari(GOOGLE HIM!)

Για αυτό αποφάσισα να κάνω μια αναδρομή στην πολυτάραχη ιστορία αυτής της μπάντας μεγαθέραμιν, που θα χωρίσω σε αρκετά μέρη,για να γεμίσω το blog...να σας δώσω μια πιο πλήρη εικόνα...

Ξεκινάμε από το άλΒΟΟΜ που (δυστυχώς) τα άρχισε όλα, το Heell'Em All (Ηeell-τυχαίο όνομα)

Το αριστούργημα/κακούργημα αυτό αποτελέι τον πιο ωμό δίσκο των Lodallica(τότε με ένα l), καθώς στο εξώφυλλο εμφανίζει τον Heell με μούσι. Τότε που η παραγωγή ήταν πιο χάλια από το Manos: The Hands of Fate, καθώς οι Lodallica δεν είχαν ακόμα γνωρίσει τον μετέπειτα παραγωγό τους και μέ(ρέ)ντορα τους, Sindarufo. Με τραγούδια hit(-and-run), όπως το πλέον κλασικό "Konnossif and Destroy", το "The Four Peacockmen", αλλά και το "Metal Heellitia", οι Lodallica τάραξαν τα λημνάζοντα νερά της peacock-metal προσφέροντας τους ένα άλBOOM...
ΑΝΟΞΕΙΔΩΤΟ! Επειδή όμως μερικά άλμπουμ καλύτερα να τα ακούς, θα σταματήσω εδώ. Κάντε μια αναδρομή σε αυτό το ιστορικό έπος της μουσικής και κλάψτε από συγκίνηση(?)

Near

"Το εξώφυλλο σχεδιάστηκε με Μάικροσοφτ Πέηντ"

JUMP TO MY YAGUAR BABY

2008-06-13T15:47:00.005+03:00

Με το τραγούδι αυτό ο κύριος Nalitch άγγιξε την καρδιά μου. Αυτός ο ταλαντούχος άνθρωπος έχει βρει μια μεγάλη αλήθεια για τη ζωή που εκφράζεται μέσα από το (στιχουργικό πάντα) βάθος αυτού του πονήματος του. Ας μη μιλήσω άλλο, αφήστε τη μουσική του να σας μιλήσει.

http://www.youtube.com/watch?v=AOzkN8dHnjk

Γιατί όπως είπε και κάποιος γνωστός μου quotάροντας τον Schopenhauer (sic)

"Το έργο τέχνης είναι σαν ένας πρίγκηπας. Πρέπει να το αφήνεις να σου μιλάει πρώτο."

Near

Ποιά είναι η Κλημεντίνη;

2008-06-12T22:53:00.006+03:00

*Δις τέξτ ιζ παγόνι-απρούβντ*

Και μετά ο Lupin πέθανε...

Scar.

Αυτές οι λέξεις ήταν οτι είχαν απομείνει στο μυαλό της Λίντα, της ταλαντούχας καθαρίστριας ενός σπιτιού στη Λήμνο. Λέξεις μαγικές, σαν μουσική από theremin... Λέξεις που της θύμιζαν αυτό το όμορφο αγόρι που κάποιοι ήξεραν ως Ιρβάην,κάποιοι ως Νίαρ, κάποιοι ως Ίρβιν και κάποιοι σαν "αυτό το όμορφο αγόρι που κάποιοι ήξεραν ως Ιρβάην,κάποιοι ως Νίαρ, κάποιοι ως Ίρβιν".

Αυτό το όμορφο αγόρι, απόφοιτος του Peponi School, είχε χαθεί μυστηριωδώς στις 7 Σεπτεμβρίου 2007 από την μπλογκόσφαιρα, απογοητεύοντας τους πολυάριθμους (τουλάχιστον ν, όπου ν φυσικός αριθμός) θαυμαστές του. Αυτό το αγόρι υπήρχε ακόμα, μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, στο δικό του παράξενο κόσμο. Σε ένα καστανό θρανίο που είχε πάνω του ένα ΚΟΥΜΠΙΟΥΤΕΡ, ένα Ice Tea (Γκρήν Τι Λεμόνι) και ένα άδειο πιάτο με έναν λεκέ κέτσαπ επάνω του. Στο άδειο σπίτι αντηχούσε η "μουσική" των N'Flaymz... Το αγόρι ήταν σιωπηλό, μα όχι σιωπηρό και μια παράξενη σκέψη τριγυρνούσε στο μυαλό του και το βασάνιζε, σαν ένα demo του Armadillo Run ...

"Ποιά είναι η Κλημεντίνη;"

Το αγόρι δεν μπορούσε να βρει την πραγματική απάντηση, αν και θα ορκιζόταν στην ομορφιά της Νάντιας οτι ήταν " Η Κλημεντίνη είναι η πεμπτουσία τόσο του είναι όσο και του γίγνεσθαι." Σήκωσε το πιάτο και έγλειψε τον λεκέ από κέτσαπ... Αποφάσισε να βρει την αλήθεια στον δαιδαλώδη λαβύρινθο που ονομάζεται Γουίντοους Λάιβ Μέσεντζερ. Σε ένα κονβερσέησιον ρούμ γεμάτο με παρακμιακά άτομα, αλλά και αγαπημένους φίλους (Όσοι το διαβάζετε,σε εσάς αναφέρομαι, κολλητοί μου :| ). Ένας ματζίσιαν-μαθεματίσιαν, ένα House Fanboy, ένας φίλος του Ματτθαίου και ένα ζευγάρι αιωρούμενες φαβορίτες , ως άλλοι Power Rangers, προσφέρθηκαν να συμβάλουν στην εύρεση της Κλημεντίνης.

"Αυτό το κείμενο δεν έχει συνεκτικότητα, ούτε αλληλουχία" σκέφτηκε ένας καθηγητής Έκθεσης διαβάζοντας αυτό το κείμενο και έκλεισε το browser του αφού έγραψε 10/20 στην οθόνη του υπολογιστή του με κόκκινο στυλό.

Πολλά ακόμα ερωτήματα γεννήθηκαν σε εκείνο το κονβερσέησιον ρούμ από νεαρούς φιλόσοφους-ορθολογιστές καθώς κάπνιζαν τους ναργιλέδες με μερέντα τους.

-"Η Κλημεντίνη είναι φρούτο?"
-"Τι θα πει πεμπτουσία?"
-"Τι ψηφίζει η Κλημεντίνη?"
-"Ομαγκάντ...Πτεροντάκτυλ Πόρν?"
-" I like turtles"
Ερωτήματα ασύνδετα και "οτινανιστικά", μα τελικά έκρυβαν την απάντηση. Το αγόρι έκανε log out από το Μέσεντζερ( ίσως και όχι, επειδή δεν έχει πραγματική ζωή) με το χαμόγελο στα χείλη, σαν φαντάρος που παέι μπροστά.

Η Κλημεντίνη ήταν όντως η πεμπτουσία του είναι και του γίγνεσθαι, ένα έργο τέχνης, κάτι που ο TalkShowHost δεν θα βαθμολογούσε. Η Κλημεντίνη αντιπροσωπεύει κάτι για τον καθένα μας και θα ήταν τουλάχιστο(sic) ουτοπικό να αναρωτηθούμε τι... Η αληθινή Κλημεντίνη βρίσκεται μέσα στον καθένα μας και αρκεί απλά να την ανακαλύψουμε...

Near

EDIT: ΠΑΓΟΥΖΙ!!!!1111 ΜΠΙΟΥΜ ΜΠΙΟΥΜ

Perfect Hair Forever

2007-09-07T22:38:00.000+03:00

Μετά από ενάμιση χρόνο, πήρα την απόφαση να πάω να κουρευτώ. Τα μαλλιά μου είχαν γεμίσει αράχνες... Όταν μπήκα στο κουρείο, με έπιασαν οι αμφιβολίες. Μου αρέσουν τα μαλλιά μου έτσι όπως είναι,σκεφτόμουν. Κάθησα στην καρέκλα εν τέλει και ήρθε η λύτρωση. Καθώς έβλεπα το νέο μου κούρεμα, ένιωθα μια αίσθηση ευχαρίστησης. Σαν να είχε φύγει όλη η θλίψη από πάνω μου. Ένιωθα μετά από πολύ καιρό τον σβέρκο μου. Τι φοβερή αίσθηση! Βγήκα έξω χαρούμενος, βρήκα διάφορους γνωστούς μου που σχολίασαν πόσο μου πάνε τα καινούργια μαλλιά και γέμισα ικανοποίηση. Θα μου πείτε ποιά είναι η ουσία αυτού του ποστ? Δεν έχω ιδέα. Ίσως οτι πρέπει να κουρεύεστε πιο συχνά...

Near

Forty-Six & 2

2007-09-07T13:22:00.000+03:00

Αρχικά, θέλω να κάνω μια εξομολόγηση. Ποτέ δεν συμπάθησα την Βιολογία σαν μάθημα. Το έβρισκα πάντα περίπλοκο χωρίς λόγο, γεμάτο ανούσιες πληροφορίες που πρέπει να απομνημονεύονται χωρίς καν να καταλαβαίνουμε τι είναι αυτά που διαβάζουμε. Πρόσφατα η γνώμη μου άλλαξε...Κάνοντας για ενάμιση περίπου χρόνο σε αρκετό βάθος την Βιολογία της 3ης Λυκείου, έχω αρχίσει να συνειδητοποιώ πόσο λάθος έκανα. Δεν έχει αναρωτηθεί κανείς σας ποτέ πως λειτουργεί αυτό το πολύπλοκο πράγμα που λέγεται ανθρώπινος οργανισμός; Μέσα μας συμβαίνουν τόσες πολύπλοκες διαδικασίες που σε κάνουν να ζαλίζεσαι και μόνο που το σκέφτεσαι. Και με την Γενετική Μηχανική όλες αυτές οι διαδικασίες εκμεταλλεύονται κατάλληλα για το καλό της ανθρωπότητας. Αυτό το σχολικό βιβλίο ακουμπά μόνο την επιφάνεια όλων αυτών των θεμάτων... Ειλικρινά, φοβάμαι να σκεφτώ τι περισσότερο μπορεί να υπάρχει σε αυτή την θαυμαστή επιστήμη που εμείς οι απλοί μαθητές δεν μπορούμε καν να φανταστούμε. Τι θαυμαστή που είναι η ζωή...

Prologue

2007-09-06T16:01:00.000+03:00

Καλωσήρθατε στο blog μου. Αποφάσισα και εγώ να δημιουργήσω ένα μετά από πολύ σκέψη,χωρίς να έχω ιδέα τι πρόκειται να γράψω εδω μέσα. Αν περιμένετε κάτι έστω και αμυδρά ενδιαφέρον, θα απογοητευτείτε. Ελπίζω τουλάχιστον να σας διασκεδάσω με τις ανοησίες που θα γεμίζουν κατά καιρούς αυτό το blog. Αυτά για την ώρα...

Near